Page 1 of 32 1 2 3 4 5 11 ... LastLast
Results 1 to 12 of 374

Thread: அன்பிற்கும் உண்டோ அடைக்கும் தாழ்? இறுதி அத்தியாயம்

                  
   
   
  1. #1
    மட்டுறுத்தினர் பண்பட்டவர் கீதம்'s Avatar
    Join Date
    23 Dec 2008
    Location
    ஆஸ்திரேலியா
    Age
    48
    Posts
    7,283
    Post Thanks / Like
    iCash Credits
    96,476
    Downloads
    21
    Uploads
    1

    அன்பிற்கும் உண்டோ அடைக்கும் தாழ்? இறுதி அத்தியாயம்

    மன்ற நண்பர்களுக்கு வணக்கம். எவ்வளவோ முன்னெச்சரிக்கையாய் இருந்தும், தொடர்கதைத் தொற்றுநோய் என்னையும் பீடித்துவிட்டதால் உங்களை சோதிக்கப் புறப்பட்டு வருகிறது ஒரு புதிய தொடர்கதை. திடுக்கிடும் சம்பவங்கள், திடீர்த் திருப்பங்கள் போன்ற தொடர்கதையின் இலக்கணங்களை மீறி எழுதப்பட்ட, இயல்பு வாழ்க்கையைப் பிரதிபலிக்கும் நிகழ்வுகளே இக்கதை. இது என் முதல் முயற்சி என்பதால் நிறை குறைகளைத் தவறாமல் சுட்டிக்காட்டுமாறு வேண்டுகிறேன்.


    அத்தியாயம் (1)

    விக்னேஷ், அம்மாவுக்கு காலில் தைலம் விட்டு நீவிக்கொண்டிருந்தான். தினம் தினம் இரவு உறங்கப்போகுமுன் இப்படிச் செய்தால்தான் அம்மாவால் கொஞ்சமாவது தூங்கமுடியும். சில சமயம் வேலை அலுப்பினால் மறந்துவிடுவான். அம்மாவும் நினைவுபடுத்தமாட்டார். இரவெல்லாம் படாதபாடு பட்டுவிடுவார்; சொல்லவும் மாட்டார்.

    பிள்ளையைத் தொல்லைப்படுத்தக்கூடாது என்பதில் மிகவும் கவனம் அவருக்கு. ஆனால், மறுநாள் காலையில் தெரியவரும்போது விக்னேஷுக்கு அம்மாவின்மேல் கோபம் வரும். ஆனால் அதைக் காட்டிக்கொள்ளாமல் அவரிடம் கெஞ்சுவான், அடுத்தமுறை இப்படிச் செய்யாதீர்கள் என்று! என்ன சொன்னாலும், அடுத்தமுறையும் அதையேதான் செய்வார். பிள்ளை மேல் அப்படியொரு அலாதிப் பற்று!

    விக்னேஷ் கைக்குழந்தையாய் இருந்தபோதே அவன் அப்பா தவறிப்போனார். நெஞ்சுவலி வந்து துடித்தவரை, மருத்துவமனைக்கு அழைத்துச் செல்வதற்குள் உயிர் பிரிந்துவிட்டதாம். அந்த அதிர்ச்சியிலிருந்து அம்மா மீள பல வருடங்கள் பிடித்ததாம்.

    நல்லவேளையாக, தாத்தாவிடம் நிலபுலன்கள் நிறைய இருந்ததால், அம்மா அவனை வளர்க்க பொருளாதாரச் சிக்கல் ஏதுமில்லாமல் போயிற்று. அம்மா ஓரளவு படித்திருந்தாலும் வேலைக்குச் செல்லவேண்டிய நிர்ப்பந்தம் உண்டாகவில்லை.

    தந்தையின் ஆதரவில் இருந்தவருக்கு அவரும் போனபிறகு ஒரே துணை விக்னேஷ் தான். அவன் கண்ணில் தூசு விழுந்தால், அம்மாவின் கண்ணில் நீர் வந்துவிடும். விக்னேஷை வளர்ப்பதிலேயே அவர் தன் வாழ்நாளைச் செலவிட்டார்.

    விக்னேஷும் அம்மா சொல் தட்டாத பிள்ளையாய் வளர்ந்து, அவர் விருப்பப்படியே பொறியியற்கல்வி படித்து முடித்தான். இன்று ஒரு பெரிய தனியார் நிறுவனத்தில், நல்ல வேலையில் அமர்ந்து, வாங்கும் சம்பளத்துக்கு அப்படியே அம்மாவிடம் கணக்கு ஒப்படைத்துக் கொண்டும், அம்மாவின் தலை, கை, கால் வலிகளுக்கு அவர் சொல்லும் தைலத்தைத் தடவி, எப்போதும் அவர் முகத்தில் மலர்ச்சியை தக்கவைக்கப் பெரும் பிரயத்தனப்பட்டுக்கொண்டும் வாழ்க்கையை நகர்த்திக்கொண்டு இருக்கிறான். அம்மாவுக்கும் அவனுக்குமான பிணைப்பின் வயது, கர்ப்பத்திலிருந்த நாட்களையும் சேர்த்து கணக்கிட்டால் இருபத்தேழு வருடம், இரண்டு மாதம் பதினைந்து நாட்கள்.

    நாளெல்லாம் பம்பரமாய் வளையவந்த நாகலட்சுமிக்கு சிலகாலமாய் பிரச்சனை!

    அடிக்கடி மூட்டு வலிக்கிறது என்று தைலம் தேய்க்கத்துவங்கியுள்ளார். டாக்டரிடம் போகலாம் என்றால் மட்டும் உடன்படுவதேயில்லை. எல்லாம் சரியாகிவிடும் என்று தனக்குத் தானே சமாதானம் சொல்லிக்கொண்டு தன்னையும் ஏமாற்றி விக்னேஷையும் ஏமாற்றிக்கொண்டிருக்கிறார்.

    ஏதோ யோசனையில் மூழ்கியிருக்கும் மகனைப் பார்த்தார், நாகலட்சுமி. அம்மாவின் வலி மறக்கடிக்க, எப்போதும் ஏதாவது பேசுவதோ, அல்லது அம்மாவை ஏதாவது பேசவைப்பதோ விக்னேஷின் தந்திரம். இன்று அப்படி எதுவும் நிகழாமல் அமைதியாய் இருப்பதே, அவன் உள்ளத்தில் அமைதியில்லை என்பதை உணர்த்தியது.

    "என்னப்பா! ஏதோ யோசனையா இருக்கே? ஆபிஸில் எதாவது பிரச்சனையா?"

    விஷயத்தை எப்படி ஆரம்பிப்பது என்ற யோசனையில் இருந்தவனுக்கு அம்மாவின் கேள்வி உதவியது.

    "ஆபிஸில் ஒண்ணும் பிரச்சனையில்லம்மா! பிரபுவுக்குதான்......"

    "என்னப்பா, பிரபுவுக்கு என்னாச்சு? நல்ல பையனாச்சே!"

    அம்மா தவிப்புடன் கேட்க, சட்டென்று முடிச்சவிழ்த்தான், விக்னேஷ்.

    "அம்மா! அவனுக்கு இன்னைக்குக் கல்யாணம்! அம்மன்கோவிலில் வச்சுத் தாலிகட்டினான். இன்னும் பதினஞ்சு நாளுக்கு அப்புறம் பதிவுத்திருமணம் செய்யலாம்னு இருக்கான்."

    "என்னப்பா, விக்னேஷ்? நீ சொல்றதை என்னால நம்பவே முடியலையேப்பா! ரொம்ப நல்ல பையன்னு நினைச்சிருந்தேனே!"

    விக்னேஷுக்கு ஆச்சர்யமாயிருந்தது. நல்ல பையன் என்பதற்கு அம்மா வைத்திருக்கும் அளவுகோல்தான் என்ன? காதல் திருமணம் செய்பவர்களெல்லாம் அயோக்கியர்களா, என்ன? அம்மாவிடம் எப்படிச் சொல்வது என்று தவித்தது போக, இப்போது ஏன் சொன்னோம் என்றாகிவிட்டது. அம்மாவுக்கு இந்த விஷயம் தெரிந்திருந்தால், நாளை பிரபுவின் பெற்றோர் ஏதாவது பிரச்சனை செய்தால், அம்மாவின் ஒத்துழைப்பை எதிர்பார்க்கலாம் என்ற எண்ணத்தில்தான் அவரிடம் சொல்ல முனைந்தான்.

    "அம்மா! பிரபு நல்ல பையன் தான், சந்தேகமே இல்லை. அவன் கல்யாணம் பண்ணியிருக்கிற பெண்ணும் ரொம்ப நல்ல பெண்தான். அதிலும் சந்தேகமே இல்லை. நீங்க அந்தப் பெண்ணை ஒரு தடவை பாத்தீங்கனா உங்களுக்கே பிடிச்சிடும்."

    "அப்படின்னா...உனக்கு அந்தப் பெண்ணை ரொம்ப நாளாத் தெரியுமா? அப்போ...அந்தப் பையன் கல்யாணத்துக்கு நீயும் உடந்தையா? வேணாம்ப்பா! அவனைப் பெத்தவங்க சாபத்தை ஏத்துக்காதேப்பா! என் ஒரே பிள்ளை நீ! "

    அம்மா எங்கெங்கோ தன் எண்ணங்களை ஓடவிட்டு எதெதையோ முடிச்சுப் போட்டு பிதற்றத் துவங்கிவிட்டார். விக்னேஷுக்கு சிரிப்பும் அதே சமயம் அம்மாவின் வேண்டாத கவலையை எண்ணி கோபமும் வந்தது.

    "அம்மா! நீங்க நினைக்கிற மாதிரி எதுவும் இல்லைம்மா! அந்தப் பெண் பேரு சுந்தரி! நானும் இன்னைக்குதான் பார்த்தேன். அது பிரபுவோட வீட்டில் வேலை செய்த பெண்ணாம்! பிரபுவும் இதுவரை என்கிட்ட எதுவுமே சொன்னதில்லை. திடீர்னு போன் பண்ணி, அவசரமா அம்மன் கோவிலுக்கு வாடான்னான். என்னவோ. ஏதோன்னு போனேன். போனபிறகுதான் விஷயமே தெரிஞ்சது. இன்னும் சில நண்பர்கள் வந்திருந்தாங்க! எல்லாருமா சேர்ந்துதான் அவனுக்கு உதவினோம். அதனால பிரபுவோட அப்பா அம்மா சாபமிட்டாலும், அதை நாங்க ஆறுபேர் பங்கிட்டுக்குவோம்! சரியா? கவலைப்படாதீங்கம்மா!"

    விக்னேஷ் சிரித்தான். அம்மா சமாதானமடையவில்லை.

    "என்னவோப்பா, நீங்க எல்லாம் வளர்ந்து ஆளாகிட்டீங்க! பெத்தவங்க தேவையில்லைன்னு முடிவு செய்திடறீங்க. பெத்து, வளர்த்து ஆளாக்கினவங்களுக்கு தலைக்குனிவை உண்டாக்குற எந்தப் பிள்ளையும் நல்லா வாழமுடியாது!"

    “அம்மா, ப்ளீஸ்! உங்க வாயால் அப்படிச் சொல்லாதீங்க!”

    “நான் சொல்லலைன்னா என்ன? இந்நேரம் அவங்க அப்பா அம்மா வயிறெரிஞ்சு சாபமிட்டிருப்பாங்களே! அங்கே அவங்க விடற ஒவ்வொரு துளி கண்ணீருக்கும் இவங்க பதில் சொல்லித்தானே ஆகணும்!"

    "அம்மா………ஆ…..…..!"

    உரத்த குரல் ஒன்று அதட்டலாய் வெளிப்பட்டது விக்னேஷிடமிருந்து. இதை எதிர்பார்க்காத நாகலட்சுமி சற்று அதிர்ந்துதான் போனார்.

    "அம்மா! நீங்க வாழ்த்தலைன்னாலும் பரவாயில்லை! தயவு செய்து இப்படியெல்லாம்பேசாதீங்க!"

    சொல்லிவிட்டு விடுவிடுவென்று தன் அறைக்குச் சென்றவன், கதவை அறைந்து மூடினான். நாகலட்சுமி அம்மாவுக்கு உதறல் எடுக்கத் துவங்கியது. மகனிடம், என்றுமில்லாத ஆவேசம் பார்த்து முதன்முதலாய் பயம் வந்தது. தன் மகனும் இக்காலத்து இளைஞன் தானே! காதலிப்பது தவறில்லையென்று நினைக்கிறான். அதனால் பெற்றவர் படும் மனவேதனையைப் பெரிதாய் நினைப்பதில்லை. கடவுளே! நாளை என் மகனும் இப்படி எவளையாவது கட்டிக்கொண்டுவந்தால்....?

    அவள் என்னை மதிப்பாளா? என் மகனை பழையபடி என்னிடம் பாசம் வைக்க விடுவாளா? எல்லாம் போன பிறகு என் நிலை? சொந்த வீட்டில் அகதிபோல் வாழவேண்டிவருமே! என்ன செய்வது?

    பிரபுவைச் சொல்லிக் குற்றமில்லை. அந்தப் பெண்ணுக்கு அறிவு எங்கே போனது? இப்படி ஓடிப்போய்க் கல்யாணம் செய்வதால் அவள் பெற்றோருக்கு ஏற்படும் அவமானத்தைப் பற்றியோ, அவளுக்குப் பின் பிறந்தவர்களைப் பற்றியோ கொஞ்சமாவது அக்கறை இருந்தால் இப்படிச் செய்வாளா?

    எல்லாம் பணம் செய்யும் வேலையாய்தான் இருக்கும். ஏகப்பட்ட சொத்துக்கு அதிபதி. அவனைக் கைக்குள் போட்டுக்கொண்டால் காலமெல்லாம் சுகமாக வாழலாம் என்று கணக்குபோட்டுதான் காரியத்தை முடித்திருக்கிறாள்.

    பிரபுவுக்கு என்ன கேடுகாலம்? ஆணுக்கான அத்தனை அம்சங்களும் பொருந்தியவன்! கிராமத்தில் பாதி நிலம் அவன் அப்பாவுக்குதான் சொந்தம்! பெரிய பண்ணை வீடு! நல்ல படிப்பு! கை நிறையச் சம்பளம்!

    சுருக்கமாகச் சொன்னால் ஒரு ராஜகுமாரன் தான்! அப்படிப்பட்டவன் போயும் போயும் ஒரு வேலைக்காரியைக் கல்யாணம் செய்திருக்கிறான் என்றால்.......எந்த அளவுக்கு அவள் அவனை வசியப் படுத்தி இருப்பாள்! அவ்வளவு பேரழகியா அவள்? அவளைப் பார்த்தாகவேண்டுமே! எப்படிப் பார்ப்பது?

    நாகலட்சுமி அம்மாளின் புத்தி வேலை செய்யத் தொடங்கியது.

    (தொடரும்)


    **********************************************************

    யாகாவா ராயினும் நாகாக்க காவாக்கால்
    சோகாப்பர் சொல்லிழுக்குப் பட்டு.


    மு.வ உரை:
    காக்க வேண்டியவற்றுள் எவற்றைக் காக்கா விட்டாலும் நாவையாவது காக்க வேண்டு்ம்; காக்கத் தவறினால் சொற்குற்றத்தில் அகப்பட்டுத் துன்புறுவர்.
    Last edited by கீதம்; 26-06-2010 at 11:12 AM.

  2. #2
    அனைவரின் நண்பர் பண்பட்டவர் கலையரசி's Avatar
    Join Date
    15 Dec 2006
    Posts
    1,562
    Post Thanks / Like
    iCash Credits
    63,451
    Downloads
    3
    Uploads
    0
    ஆகா! தொடர்கதையா!

    தொடர்கதையைப் படிக்க வேண்டும் என்பதற்காகத் திடீர் திருப்பங்களை வலியப் புகுத்துவது கதாசிரியர்களின் வழக்கம். அது இல்லை என்பதால் நல்ல ஒரு நாவலாக இது இருக்கும் என்பதில் சந்தேகமில்லை. ஏற்கெனவே இயல்பான நடையில் யதார்த்தமான கதை எழுதும் கலை உனக்குக் கை வரப்பெற்றிருப்பதால், இந்தத் தொடர் வாசகரிடையே நல்ல வரவேற்பைப் பெறும் என்பதில் சந்தேகமில்லை.

    நிற்க. இனி கதைக்கு வருகிறேன். காதல் கல்யாணம் என்றாலே பெற்றோருக்குக் கசப்பு தான். அதுவும் பணக்காரப்பையன் தன் அந்தஸ்துக்குக் குறைந்து திருமணம் செய்து கொண்டால் பிரச்சினைக்குக் கேட்கவே வேண்டாம். விக்னேஷ் அம்மாவிடம் மிகவும் பிரியமாக இருக்கிறான். அம்மாவுக்கும் அவன் மேல் possessiveness அதிகமாக இருக்கிறது. எனவே அவன் திருமணத்துக்குப் பிறகு இருவருக்கும் இடையே பிரச்சினைகள் ஏற்படலாம். அல்லது அவன் அம்மாவை விரோதித்துக் கொண்டு காதல் திருமணம் செய்து கொள்ளலாம். எப்படியோ கதை நன்றாகத் துவங்கியிருக்கிறது.
    தொடர்ந்து எழுது கீதம். வாழ்த்துடன் பாராட்டுக்கள்.
    வெள்ளத் தனைய மலர்நீட்டம் மாந்தர்தம்
    உள்ளத் தனையது உயர்வு.


    நன்றியுடன்,
    கலையரசி.

  3. #3
    மன்றத்தின் தூண் பண்பட்டவர்
    Join Date
    15 Nov 2007
    Location
    பாலைவனம்
    Posts
    2,785
    Post Thanks / Like
    iCash Credits
    40,703
    Downloads
    114
    Uploads
    0
    வாங்க வாங்க நீங்களும் ஜோதில கலந்துக்கோங்க...

    நல்ல துவக்கம் தொடர்ந்து எழுதுங்க வாசிச்சி விமர்சிக்கலாம்...........
    அன்புடன்...
    செல்வா

    பின்னூட்டங்களில் முன்னுரிமை, மன்றப் படைப்புகளுக்கே...!

  4. #4
    மட்டுறுத்தினர் பண்பட்டவர் மதி's Avatar
    Join Date
    10 Aug 2005
    Location
    சென்னை
    Posts
    8,263
    Post Thanks / Like
    iCash Credits
    45,159
    Downloads
    78
    Uploads
    2
    சந்தடி சாக்கில.. என் காலையும் வாரி விட்டுட்டீங்க..ஹிஹி..

    யதார்த்தமா ஆரம்பித்திருக்கிறது கதை. நாகலட்சுமி அம்மாளின் மூளை என்ன தான் யோசித்தது..? தெரிந்து கொள்ளும் ஆவலில்..

  5. #5
    நட்சத்திரப் பதிவாளர் பண்பட்டவர் சிவா.ஜி's Avatar
    Join Date
    23 May 2007
    Location
    வளைகுடா நாடுகள்
    Posts
    15,360
    Post Thanks / Like
    iCash Credits
    137,355
    Downloads
    39
    Uploads
    0
    உங்க முதல் தொடர்கதைக்கு முதல்ல வாழ்த்தைப் பிடிங்க.....!!!

    கலையரசி அவர்கள் சொன்னதைப்போல...இயல்பான உங்கள் எழுத்தின் வீச்சு...இந்தத் தொர்கதையிலும் பிரகாசிக்கத் தொடங்கிவிட்டது. பிரபுவின் காதல் திருமணத்தைப் பற்றிய அம்மா மகனுக்கிடையேயான உரையாடல்கள் வெகு யதார்த்தம்.

    அப்பா இல்லாமல், ஒரே மகனைப் பொத்திப் பொத்தி வளர்க்கும் எல்லா அம்மாக்களுக்குமே இருக்கும் இந்த உணர்வை அழகாய் வெளிப்படுத்தத் தொடங்கியிருக்கிறீர்கள்.

    நல்லதொரு குடும்ப நாவலாய் இருக்கும் என்பதில் சந்தேகமில்லை.

    தொடருங்கள் கீதம். வாழ்த்துக்கள்.
    அன்புடன் சிவா
    என்றென்றும் மன்றத்துடன்
    கவலை என்பது கைக்குழந்தையல்ல
    எல்லா நேரமும் தோளில் சுமக்க
    கவலை ஒரு கட்டுச் சோறு
    தின்று தீர்க்க வேண்டும் அல்லது
    பகிர்ந்து தீர்க்க வேண்டும்...!!!

  6. #6
    மட்டுறுத்தினர் பண்பட்டவர் கீதம்'s Avatar
    Join Date
    23 Dec 2008
    Location
    ஆஸ்திரேலியா
    Age
    48
    Posts
    7,283
    Post Thanks / Like
    iCash Credits
    96,476
    Downloads
    21
    Uploads
    1
    Quote Originally Posted by கலையரசி View Post
    ஆகா! தொடர்கதையா!

    தொடர்கதையைப் படிக்க வேண்டும் என்பதற்காகத் திடீர் திருப்பங்களை வலியப் புகுத்துவது கதாசிரியர்களின் வழக்கம். அது இல்லை என்பதால் நல்ல ஒரு நாவலாக இது இருக்கும் என்பதில் சந்தேகமில்லை. ஏற்கெனவே இயல்பான நடையில் யதார்த்தமான கதை எழுதும் கலை உனக்குக் கை வரப்பெற்றிருப்பதால், இந்தத் தொடர் வாசகரிடையே நல்ல வரவேற்பைப் பெறும் என்பதில் சந்தேகமில்லை.

    நிற்க. இனி கதைக்கு வருகிறேன். காதல் கல்யாணம் என்றாலே பெற்றோருக்குக் கசப்பு தான். அதுவும் பணக்காரப்பையன் தன் அந்தஸ்துக்குக் குறைந்து திருமணம் செய்து கொண்டால் பிரச்சினைக்குக் கேட்கவே வேண்டாம். விக்னேஷ் அம்மாவிடம் மிகவும் பிரியமாக இருக்கிறான். அம்மாவுக்கும் அவன் மேல் possessiveness அதிகமாக இருக்கிறது. எனவே அவன் திருமணத்துக்குப் பிறகு இருவருக்கும் இடையே பிரச்சினைகள் ஏற்படலாம். அல்லது அவன் அம்மாவை விரோதித்துக் கொண்டு காதல் திருமணம் செய்து கொள்ளலாம். எப்படியோ கதை நன்றாகத் துவங்கியிருக்கிறது.
    தொடர்ந்து எழுது கீதம். வாழ்த்துடன் பாராட்டுக்கள்.
    முதல் பின்னூட்டத்துக்கும் வாழ்த்துக்கும் நன்றி அக்கா. முதல் முயற்சி என்பதால் சற்றே தடுமாறுகிறேன். உங்கள் ஊக்கம் என்னைத் தொடர்ந்து எழுதவைக்கும்.

  7. #7
    மட்டுறுத்தினர் பண்பட்டவர் கீதம்'s Avatar
    Join Date
    23 Dec 2008
    Location
    ஆஸ்திரேலியா
    Age
    48
    Posts
    7,283
    Post Thanks / Like
    iCash Credits
    96,476
    Downloads
    21
    Uploads
    1
    Quote Originally Posted by செல்வா View Post
    வாங்க வாங்க நீங்களும் ஜோதில கலந்துக்கோங்க...

    நல்ல துவக்கம் தொடர்ந்து எழுதுங்க வாசிச்சி விமர்சிக்கலாம்...........
    ரொம்ப நன்றி செல்வா. ஜோதியில் ஐக்கியமாகிறேனா இல்லையாங்கறதை வாசகர்களாகிய நீங்கள் தான் சொல்லவேண்டும்.

  8. #8
    மட்டுறுத்தினர் பண்பட்டவர் கீதம்'s Avatar
    Join Date
    23 Dec 2008
    Location
    ஆஸ்திரேலியா
    Age
    48
    Posts
    7,283
    Post Thanks / Like
    iCash Credits
    96,476
    Downloads
    21
    Uploads
    1
    Quote Originally Posted by மதி View Post
    சந்தடி சாக்கில.. என் காலையும் வாரி விட்டுட்டீங்க..ஹிஹி..

    யதார்த்தமா ஆரம்பித்திருக்கிறது கதை. நாகலட்சுமி அம்மாளின் மூளை என்ன தான் யோசித்தது..? தெரிந்து கொள்ளும் ஆவலில்..
    நீங்கள் எல்லாம் என்னுடைய சீனியர்கள்.(மன்றத்தின் உறுப்பினர் அடிப்படையிலும், தொடர்கதை எழுதுவதிலும்)

    அதனால் காலை வாரிவிடும் வேலையெல்லாம் நிச்சயமாக இல்லை.
    எனவே என் கதையின் குறைகளைத் தயங்காமல் சுட்டிக்காட்டுமாறு அன்புடன் கேட்டுக்கொள்கிறேன்.

    எனவே தொடர்ந்து வந்து கருத்துகளைப் பதியுங்கள்.

  9. #9
    மட்டுறுத்தினர் பண்பட்டவர் கீதம்'s Avatar
    Join Date
    23 Dec 2008
    Location
    ஆஸ்திரேலியா
    Age
    48
    Posts
    7,283
    Post Thanks / Like
    iCash Credits
    96,476
    Downloads
    21
    Uploads
    1
    Quote Originally Posted by சிவா.ஜி View Post
    உங்க முதல் தொடர்கதைக்கு முதல்ல வாழ்த்தைப் பிடிங்க.....!!!

    கலையரசி அவர்கள் சொன்னதைப்போல...இயல்பான உங்கள் எழுத்தின் வீச்சு...இந்தத் தொர்கதையிலும் பிரகாசிக்கத் தொடங்கிவிட்டது. பிரபுவின் காதல் திருமணத்தைப் பற்றிய அம்மா மகனுக்கிடையேயான உரையாடல்கள் வெகு யதார்த்தம்.

    அப்பா இல்லாமல், ஒரே மகனைப் பொத்திப் பொத்தி வளர்க்கும் எல்லா அம்மாக்களுக்குமே இருக்கும் இந்த உணர்வை அழகாய் வெளிப்படுத்தத் தொடங்கியிருக்கிறீர்கள்.

    நல்லதொரு குடும்ப நாவலாய் இருக்கும் என்பதில் சந்தேகமில்லை.

    தொடருங்கள் கீதம். வாழ்த்துக்கள்.
    உங்கள் ஊக்கப்பின்னூட்டத்துக்கும் வாழ்த்துக்கும் மிக்க நன்றி சிவா.ஜி அவர்களே.

    கூடவே வந்து நிறைகுறைகளைச் சுட்டிக்காட்டுமாறு அன்புடன் கேட்டுக்கொள்கிறேன்.

  10. #10
    மட்டுறுத்தினர் பண்பட்டவர் கீதம்'s Avatar
    Join Date
    23 Dec 2008
    Location
    ஆஸ்திரேலியா
    Age
    48
    Posts
    7,283
    Post Thanks / Like
    iCash Credits
    96,476
    Downloads
    21
    Uploads
    1

    அத்தியாயம்-2

    அத்தியாயம்-2

    விக்னேஷின் மனம் அலைபாய்ந்துகொண்டிருந்தது. அம்மாவை இதுவரை எடுத்தெறிந்து பேசியதில்லை. எப்படி இந்த அளவு கோபம் வந்தது என்றும் தெரியவில்லை. அதுவும் அம்மாவிடம்! போதாதென்று அவர் முகத்தில் அறைவதுபோல் கதவையும் அறைந்து மூடியது மேலும் குற்ற உணர்வை அதிகமாக்கியது. ஆனாலும் அம்மா சொன்னது சரியில்லை என்றே மனம் வாதிட்டது.

    ‘பிரபு யார்? என் உயிர் நண்பன்! எனக்காக எதுவும் செய்யக்கூடியவன். அவனுக்காக நான் இதைக்கூட செய்யக்கூடாதா?’

    கல்லூரியில் ஒன்றாய்ப் படித்தபோதிலிருந்து ஆரம்பமானது அவர்கள் நட்பு. கல்லூரி முடித்து, இருவரும் இருவேறு போட்டி நிறுவனங்களில் வேலை செய்யவேண்டிய சூழ்நிலை வந்த பின்னாலும் அவர்கள் நட்பு தொடர்வதில் எந்தப் பாதகமும் ஏற்படவில்லை. மாதம் ஒருமுறையோ, இருமுறையோ சந்திக்கும் பழக்கத்தைத் தவறாமல் காப்பாற்றி வந்தனர்.

    விக்னேஷுக்கு பிரபுவின்மேல் ஒரு சிறிய வருத்தம் இருந்தது. அவன் மட்டும் தன் காதல் விவகாரத்தை முன்பே தெரியப்படுத்தியிருந்தால் திட்டமிட்டு பல முன்னேற்பாடுகள் செய்திருக்கலாம். இப்படி அவசர கதியில் தாலிகட்டியிருந்திருக்கத் தேவையில்லை.

    எப்படியோ, இன்னும் பதினைந்து நாள் போனால் போதும், அதன் பிறகு சட்டத்தின் பாதுகாப்பு கிடைத்துவிடும். அதற்குள் அவர்களுக்கு எந்தப் பிரச்சனையும் வந்துவிடக்கூடாதே என்று பயந்துகொண்டிருக்கும் வேளையில் அம்மா இப்படி சொல்லலாமா? வயதிலும், அனுபவத்திலும் பெரியவரான அவர் வாக்கு பலித்துவிட்டால்......?

    இந்தக் கவலைதான் விக்னேஷை வேகம் கொள்ளவைத்துவிட்டது. உண்மையில் அம்மாவைக் காயப்படுத்தும் எண்ணம் துளியும் கிடையாது. ஆனால் அம்மா என்ன நினைத்திருப்பார்? தன் மகன் தன்னைவிட்டு விலகுவதாக எண்ணுவாரோ? அம்மாவிடம் மன்னிப்புக் கேட்டால் ஒழிய என் மனம் ஆறாது. அம்மாவின் மனமும் குளிராது. காலையில் எழுந்ததும் அம்மாவிடம்..........'

    சிந்தித்துக்கொண்டே உறங்கிப்போனான்.

    காலையில் எழுந்ததும் அம்மாவிடம் மன்னிப்பு கேட்கவேண்டும் என்று முடிவெடுத்திருந்தாலும், நேரடியாய் அவர் முகம் பார்க்கத் தயக்கமாயிருந்தது. காயப்படுத்திவிட்டு மன்னிப்பு கேட்டுவிட்டால் எல்லாம் சரியாய்ப் போய்விடுமா என்று உள்மனம் கெக்கலி செய்தது. அம்மாவை எதிர்கொள்ளும் துணிவற்றவனாய் தலை குனிந்து உணவுமேசையின் முன் அமர்ந்திருந்தான்.

    அவனுக்குப் பிடித்த ரவா புட்டு அவன் முன் பரிமாறப்பட்டது. அதைப் பார்த்து அவன் நெஞ்சம் விம்மியது. அம்மாவை நோகடித்த பிள்ளைக்கு தன் கையால் அவனுக்கு விருப்பமான உணவைச் செய்து பரிமாறும் தாயுள்ளம் கண்டு கண்கள் கலங்கின.

    எழுந்ததில் இருந்து அம்மாவின் முகம் பார்க்காமல் கிளம்பிக்கொண்டிருக்கும் மகனைப் பார்த்தார், நாகலட்சுமி. இவனிடம் இந்த விஷயத்தில் வீம்பு வேலைக்காகாது என்று முடிவெடுத்தவர் போல், அமைதியாய் சாப்பிட்டுக் கொண்டிருக்கும் மகனின் அருகில் நின்று தலை கோதினார்.

    அவ்வளவுதான்! அத்தனை நேரமும் இருந்த இறுக்கம் இருந்த இடம் தெரியாமல் மறைந்துபோனது.

    "அம்மா!"

    அப்படியே ஆதுரத்துடன் அவர்மேல் தலைசாய்த்துக்கொண்டான்.

    "அம்மா! என்னை மன்னிச்சிடுங்க. நான் உங்களிடம் அப்படி கடுமையாய் நடந்திருக்கக்கூடாது. அதுக்காக உங்ககிட்ட மனப்பூர்வமா மன்னிப்புக் கேட்டுக்கறேன். ஆனாலும், நீங்க அப்படி சொல்லியிருக்கக் கூடாது! அவனும் உங்க பிள்ளை மாதிரிதானே? நீங்க ஒரு தடவை அந்தப் பெண்னைப் பார்த்தால்...உங்க எண்ணத்தை மாத்திக்குவீங்க!"

    "சரியப்பா! தப்புதான், ஒத்துக்கறேன்! இனி சொல்லலை. போதுமா?

    மகனின் முகத்தில் தோன்றிய மலர்ச்சியைக் கண்டு மனம் தடுமாறியது. தன் விருப்பப்படி பெண் தேர்ந்தெடுத்து மணமுடிக்கும் ஆசையில் மண்ணள்ளிப் போட்டு விடுவானோ?

    "அம்மா!"

    சிந்தனை கலைந்தது.

    "என்னப்பா?"

    "ஒருநாள், அவங்க ரெண்டுபேரையும் வீட்டுக்குக் கூட்டிட்டு வரவா?"

    நாகலட்சுமிக்குள் மகிழ்ச்சி பெருகியது. இதைத்தானே நான் எதிர்பார்த்தேன்? ‘அந்த உலக அழகியைப் பார்க்க எனக்கும் ஆசைதான்! அழைத்துவா’ என்று சொல்ல வாய் துடித்தது.

    "அவங்க வந்தால், ஒருவேளையாவது விருந்து செய்யணுமே! என்னால் முடியுமான்னு தெரியலையே!"

    கொஞ்சம் பிகு தான். இருந்தாலும் பரவாயில்லை.

    "பக்கத்து விட்டு மனோகரி அக்காவைக் கூப்பிட்டுக்கலாம், அம்மா! அவங்க நிச்சயம் செய்வாங்க! அவங்களும் காதல் கல்யாணம் செய்துகிட்டவங்கதானே! ஒரு காதலர் தம்பதிக்கு விருந்து வைக்க உதவமாட்டாங்களா, என்ன?"

    "சரிப்பா! கேட்டுப்பாக்கறேன். என்னைக்கு வரச் சொல்றது?"

    "வர ஞாயிற்றுக்கிழமை? அதுதான் மனோகரி அக்காவுக்கும் வசதியாயிருக்கும்! முதலில் அவங்களைக் கேட்டுக்கோங்க! அவங்க சரின்னு சொன்னபிறகு பிரபு கிட்ட சொல்லிக்கலாம்!"

    "சரிப்பா!"

    நாகலட்சுமியின் மனம் ஞாயிற்றுக்கிழமையின் வரவை ஆவலுடன் எதிர்பார்க்கத் துவங்கியது.

    அன்றைய விருந்து மிகுந்த தடபுடலாய் இருந்தது. கத்தரிக்காய், முருங்கைக்காய் சாம்பார்,தக்காளி சூப், பட்டாணி, உருளைக்கிழங்கு வறுவல், கேரட் பொரியல், கோஸ் கூட்டு, வெல்ல மாங்காய்ப் பச்சடி, அப்பளம் இவற்றுடன் மசால் வடை, ஜவ்வரிசி பாயசம் என்று வகைக்கு ஒன்றாகச் செய்து அசத்திவிட்டாள் மனோகரி அக்கா! அக்காவின் வீட்டுக்காரர் கொடுத்துவைத்தவர் என்று விக்னேஷ் நினைத்துக்கொண்டான்.

    பிரபுவும், சுந்தரியும் காலையிலேயே வந்துவிட்டனர். வந்ததுமே நாகலட்சுமியின் கால்களில் விழுந்து வணங்கினர். நாகலட்சுமி, சுந்தரியைப் பார்த்தப் பார்வையில் அத்தனை சிநேகம் இல்லை.

    "தீர்க்காயுசா இருப்பா! மகராசியாய் தீர்க்க சுமங்கலியாய் இரும்மா!"

    வாய் மட்டும் வாழ்த்தியது. மனம் எதையோ கணக்குப் போட்டது. அவரது கற்பனைக்கு எதிரான தோற்றம் கொண்டிருந்தாள், சுந்தரி. பரவாயில்லை என்று சொல்லுமளவுதான் இருந்தது அவள் அழகு. வெடுவெடுவென்று ஒட்டிய உடல்வாகு. கறுத்த தேகம். கவர்ந்திழுக்கும் பேச்சோ, நளினமோ இல்லை. கைகொடுத்தது களையான முகம் மட்டுமே! இந்தப் பெண்ணிடம் அப்படி என்ன சிறப்பம்சம் இருக்கிறதென்று பிரபு இவளைத் திருமணம் செய்துகொண்டான்?

    மனோகரி, சுந்தரியிடம் பேசிக்கொண்டிருந்தபோது,

    "மாகஸின் படிக்கிற பழக்கமுண்டா?" என்ற கேள்விக்கு,

    "என்னாக்கா, என்ன சொல்றீங்க? எனக்கு இங்கிலீஷ் தெரியாதே!" என்று பட்டென்று சொன்ன பதிலிலிருந்து படிப்பறிவில்லை என்பது தெரிந்தது.

    புடவையைக் கணுக்கால் தெரியுமளவு உயர்த்திக் கட்டியிருந்ததில் இருந்து நாகரிகம் தெரியவில்லை என்பது புரிந்தது.

    விருந்துக்கு வந்த இடத்தில் நாசுக்காய் நடந்துகொள்ளத் தெரியாமல், சாப்பாடு முடிந்ததும், புடவையை இழுத்துச் செருக்கிகொண்டு பாத்திரங்களை அலம்ப முற்பட்டதில் அவளது பத்தாம்பசலித்தனம் தெரிந்தது.

    நாகலட்சுமிக்கு, பிரபு, சுந்தரியை எப்படிக் காதலித்தான் என்று இன்னமும் வியப்பாகவே இருந்தது. அதைவிடவும், பெற்றோர் சம்மதமின்றி திருமணம் செய்ததோடு, நண்பனின் தாயிடம் ஆசி வாங்குபவனது துணிவும், சாமர்த்தியமும் வியக்கவைத்தது.

    நாளை....விக்னேஷும் இதுபோல் எவளையாவது கட்டிக்கொண்டு எந்த நண்பனின் தாயிடமாவது ஆசி வாங்குவானோ? சேச்சே! இவன் அம்மா பிள்ளை! நிச்சயம் அப்படிச் செய்ய மாட்டான். இருந்தாலும் தான் கொஞ்சம் எச்சரிக்கையாய் இருக்கவேண்டும் என்று உள்மனம் அறிவுறுத்தியது.

    "அம்மா!"

    உலுக்கினான் விக்னேஷ்.

    "ம்! என்னப்பா?"

    "அவங்க கிளம்புறாங்க!"

    "இதோ, வரேன்!"

    நாகலட்சுமி உள்ளே சென்று வெற்றிலை, பூ, பழம், மஞ்சள் இத்யாதிகளுடன் ஒரு புடவையும், ரவிக்கைத் துணியும் வைத்து மனோகரியிடம் கொடுத்து, சுந்தரியிடம் கொடுக்கச்சொன்னார்.

    "அம்மா! அதை உங்க கையாலேயே கொடுங்க!"

    பிரபு வற்புறுத்த, நாகலட்சுமி, வேறுவழியின்றி மனோகரியிடமிருந்து வாங்கி சுந்தரியிடம் தந்தார். அம்மா எப்போது, எப்படி இந்த ஏற்பாடெல்லாம் செய்தார் என்று வியந்தான்.விக்னேஷ், அம்மாவை எண்ணிப் பெருமிதப்பட்டான், அவர் மனதில் புதிதாய்க் குடிகொண்ட போராட்டத்தை அறியாமல்!

    (தொடரும்)

    **********************************************************

    அகன்அமர்ந்து ஈதலின் நன்றே முகனமர்ந்து
    இன்சொலன் ஆகப் பெறின்
    .

    மு.வ உரை:
    முகம் மலர்ந்து இன்சொல் உடையவனாக இருக்கப்பெற்றால், மனம் மகிழ்ந்து பொருள் கொடுக்கும் ஈகையைவிட நல்லதாகும்.

  11. #11
    பொறுப்பாளர் பண்பட்டவர் அன்புரசிகன்'s Avatar
    Join Date
    04 Feb 2007
    Location
    நமக்கு நாடு இருக்கா என்ன?
    Posts
    11,476
    Post Thanks / Like
    iCash Credits
    133,031
    Downloads
    161
    Uploads
    13
    அதீதபாசத்தில் தாய். பாசத்திற்கு கட்டுப்பட்ட சாதாரண மகன். இவர்களின் பிணைப்பை அழகாக நகர்த்துகிறீர்கள். வேல் படத்தில் வந்த லட்சுமியை நினைவு படுத்துகிறார் விக்னேஷின் தாயார்.
    தொடருங்கள் கீதம்....
    தாயை பழித்தால், தாய் தடுத்தால் விடுவேன்
    தமிழை பழித்தால், யார் தடுத்தாலும் விடேன்.

  12. #12
    அனைவரின் நண்பர் பண்பட்டவர் Akila.R.D's Avatar
    Join Date
    20 Jan 2010
    Location
    Bangalore
    Posts
    1,432
    Post Thanks / Like
    iCash Credits
    10,756
    Downloads
    67
    Uploads
    1
    ஒரு நல்ல குடும்ப கதையின் ஆரம்பம்...

    உங்களோடு பயணம் செய்ய காத்திரிக்கிறோம்..

    தொடருங்கள்...

Page 1 of 32 1 2 3 4 5 11 ... LastLast

Thread Information

Users Browsing this Thread

There are currently 1 users browsing this thread. (0 members and 1 guests)

Bookmarks

Bookmarks

Posting Permissions

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •