PDA

View Full Version : பிரிந்த காதல்,இணைந்த க(வி)தை...



arun karthik
16-06-2013, 08:54 AM
கல்லூரித் தோழியவள், பாங்காய் அழைத்திட்டாள்,
பருவம் பல கடந்து, பார்த்திட வேண்டுமென்றே...
நெருங்கிய தோழியவள், நேசமாய் அழைக்கையிலே,
நெடுநாள் கனவு என்னுள் நினைவாகப் போகின்றதே!

பருவம் பார்த்தவுடன், என்னுள் பதிந்திட்ட,
அழகுப் பதுமையவள், நிதமும் புதுமையவள்...
உள்ள வேற்றுமைகள், உள்ளங்களைப் பிரித்த பின்னர்,
அகவை ஐந்து கடந்து, சந்திக்க வேண்டுமென்றாள் ...

களிமண் போல் கனத்த கேசம், மணலாய் கனம் குறைய,
வயலிடயே வரப்பான,இடைவெளி மறைய கோதிவிட்டேன்...
உடம்பு போட்டு விட்டாய் என, உடையவள் கூறும் முன்,
நன்றாய் விரதம் கண்டேன், நாத்திகன் நானும் இன்றே...

புறம் ஒருபுறமேனவே, கந்தையை அணிந்த நானும்,
நாகரிக உடை தேடி, கந்தையை அணிந்திட்டேன்...
செல்லத்தொப்பையது, நல்லத் தொப்பையாக
உருவம் எடுத்ததுவே, உட்கொண்ட சிறு பானை போல்....

சந்திக்க புறப்பட்டேன்,சலனமில்லாக் காதலனாய்,
சுற்றிலும் நோட்டமிட்டேன், சுந்தரியின் விழிகள் தானே...
அவ்வண்ணம் அடைந்தேன் அவளை,சற்றும் மாறவில்லை,
பொன்வண்ணம் ஏறி நின்றாள், தினம் தினம் மெருகேறியவள்...

நான் வந்து பேசிடுவேன், என்றே அவளும்,
அவள் முதலில் பேசட்டும், என்றேன் நானும்,
முன்னர் உருகிய மெழுகு,இங்கு இறுக்கம் கண்டதுவே...
இறுதியில் வென்றான் இவண், அகம்பவக்காரனன்றோ..

என் வீட்டு மாங்கனியும், உன்னைப்போன்றுதான்
சுவை எந்நாளும் மாறவில்லை,மரம் அது மாறிய பின்னும்,
'ஆண'வமும் மெல்ல, உடையத் தொடங்கிற்றே,
குறிப்பறிந்து பேசியவளின் இனிமைக் குரலால்....

இதழ்கள் இரண்டும் பின்ன, அன்பது வெளிப்படவே,
ஏன் என்னைப் பிரிந்தாய் என்று, கை குத்திக் கொஞ்சிடவே,
செல்லச் சண்டைக்குப் பின்,மீண்டும் இணைந்திட்டோம்,
மறைந்த கதிரது, உதிப்பது இயல்பன்றோ....
இனி உன்னைப் பிரியேன் நானும், என்றே பகன்றிட்டோம்,
இருவரும் இணைந்து வாழ்ந்தோம், ஊர் கண் வைத்திடவே!!!