PDA

View Full Version : கதை சொல்கிறேன்....................​.



sukhan
09-06-2012, 04:26 AM
புத்தகமூட்டையோடு பள்ளிக்கு
பத்து வயது நிரம்பிய நான்,
சற்று முன் வரை அவள்
தோழியா??????? தெரியவில்லை,
சத்தமிடும் சண்டைக்கோழி
அன்றும் அவள் சத்தம்.................
மறுநாள் வார்த்தைப்போருக்கு நான் தயார்
வாதம் செய்யும் அவள் மருத்துவமனையில்
பார்க்க நானும் சென்றேன்
கலங்காத அவள் கண்களிலும் கண்ணீர்
தரையைத்தொடும் முன் தாரைதாரையாய்
என் விழிகளில் வழிந்தது..................
சில நாட்களுக்குப்பின் பள்ளியில்
அதே சத்தம் , அவள் தான்...............
பதில் பேச நான் தயாராகவில்லை
காரணம் கால்களை இழந்த அவளன்று
அவள் நட்பை இழக்க எண்ணாத எண்ணங்கள்
பிஞ்சு நெஞ்சில் வந்த பரிதாபமன்று
வாழ்க்கைப் பாடம்
முதல் பாடம்
நொடிப்பொழுதில் நிகழும் மாற்றங்களோடு
நீங்காத நினைவுகள் மட்டும் நெஞ்சில்.....................
. நட்புடன்
சுகன்

Ravee
09-06-2012, 05:44 AM
அவள் அவளாகவே விபத்துக்கு பின்னும் இருந்தது அவள் உறுதியாக இருந்தததை காட்டுகிறது . நீங்கள் நீங்களாக இருந்தது உங்கள் கருணை பொழியும் மனதை காட்டுகிறது . எளிமையான .....அருமையான ஆட்டோக்ராப் .

கீதம்
09-06-2012, 06:26 AM
பரிதாபம் விரும்பாதவள் தன் கால்கள் இழந்தும் சுயம் இழக்காதவள்.

ஒதுங்கிச் செல்வதில் நிச்சயம் மனம் உடன்பட்டிருக்கமாட்டாள்.

மனப் பரிசோதனைக்கூடத்தில் பாடம் செய்யப்பட்ட பாடம். இன்னும் கற்றுத்தந்துகொண்டிருக்கிறது.

பாராட்டுகள் சுகன்.

(புத்த - புத்தக, என்னாத - எண்ணாத)

aasaiajiith
09-06-2012, 06:36 AM
நல்ல வரிகள் !
நல்ல கருத்து !
இருந்தும்,
மனதை சுருங்கச்செய்யும் வரிகள் விடுத்து
மனமும், இதழ்களும் தனித்தனியாகவோ
இணைந்தோ, மலரச்செய்யும் வரிகளை
எதிர்நோக்கின்றேன் !

வாழ்த்துக்கள் சுகா !

செல்வா
13-06-2012, 02:14 AM
மனதில் படிந்து போன குறும்படக்காட்சியொன்றின் அருமையானப் பதிவு. கீதமக்கா சுட்டிய எழுத்துப்பிழை களையுங்கள் கவிதை இன்னும் அழகாகும்.

vasikaran.g
16-06-2012, 11:49 AM
அடிக்கரும்பு ..
பிடி அரும்பு
இளம் நரம்பு
எல்லாம்
உங்கள்
கவிதையில்
உள்ளது .

kulakkottan
04-08-2012, 01:41 AM
கவியை வாசிக்க முன்னே
என் கண்கள் தாரை தாரையாய் கண்ணீர் சிந்த நினைக்கிறது!

நடைமுறையில் இப்படி நடக்கும் சமுகம் நமக்கு தொலைவில்!
ஊனம் ஒதுக்கமாயே இருக்கிறது சமுகத்தில் இன்னும் !

அமரன்
04-08-2012, 08:34 AM
ஊனம்
ஓதுக்கமாகவே இருக்கட்டும்
ஊரில்..


மனிதர்கள்
மட்டுமே வாழட்டும்...


அங்கவீனம் என்ற சொற்பிரயோகம் பிழையோ என்று எண்ண வைத்த தருணங்கள் பல..


ரவீ..


ஆவியில் படித்தது..


உடனடியாக ஓடிப்போய் உதவுவது கருணை...


மனசளவில் நின்றுவிடுவது பரிதாபம்..

சுகந்தப்ரீதன்
05-08-2012, 06:30 PM
ஒவ்வொரு செயலுக்கும் பின்னே ஒளிந்திருக்கும் வெளிப்படாத கருணையின் படிமம்... அதை நிலைநாடும் இக்கவிதையின் வடிவம்..!!:)

இக்கவிதை கதை சொல்லவில்லை... மாறாக வாழ்க்கைப் பாடத்தை கற்பிக்கிறது... வாழ்த்துக்கள் சுகன்..!!:icon_b: