PDA

View Full Version : பாசமெல்லாம்



inban
07-02-2012, 02:48 PM
எப்படித்தான் தெரிந்து கொண்டதோ
தூரத்தில் வரும்போதே
கூப்பிடும் கலையை

கழுத்துவரை எம்பி
கால் பரப்பி
முகத்தோடு முகம் உரசுகையில்
என் ரோமக்கால்கள் சிலிர்க்கும்

பிடரி மயிர் சிலிர்த்தபடி
சண்டைக்கு நிற்கும் கிடாவின்
அழகுபார்க்கவே
அத்துனைக் கண்கள்
வேண்டும்

சின்னவனே என
அப்பா
செல்லமாய் தலை தடவும் போதெல்லாம்
கம்பீரத்தோடு முறுவலிக்கும்
அதன் கண்களில்
பெருமை மின்னும்

திருட்டுத்தனமான தீனிக்கு
பிற்ப்பாடு
மெல்லிய பயத்தோடு
அம்மாவை ஏறிடும்
அதன் கண்களில்
குழந்தைத்தனம் மின்னும்

இப்படியாக எல்லா நிலையிலும்
எம்மோடு பிணைந்திருந்த
பாசமெல்லாம்
உலையில் கொதிக்கும்
கிடாக் கரி மனத்தின் முன்னால்
மறந்தேதான் போய்விட்டது

அக்னி
07-02-2012, 03:50 PM
இப்படியாக எல்லா நிலையிலும்
எம்மோடு பிணைந்திருந்த
பாசமெல்லாம்
உலையில் கொதிக்கும்
கிடாக் கரி மனத்தின் முன்னால்
மறந்தேதான் போய்விட்டது


வளர்த்ததே இதற்காகத்தானே...

அது சந்தோஷமாய் வளப்பமாய் வளர்ந்தாற்தானே,
நாம் நிறைவாய்ச் சுவைக்க முடியும்...

கிடாக் கறி மணத்தின் முன்
கரி மனமானதோ
மனித மனம்...???

ஆதவா
07-02-2012, 03:55 PM
ஒரு சிறுகதையைப் போன்ற நிகழ்வு கவிதையில் உணரப்படுகிறது/
இதுபோன்ற நிகழ்வு வளர்த்த யாவருக்கும் நடந்திருக்கும்!!?

ஜாதகம் தேவையில்லை என்றால் ஜோதிடர் வீட்டுக்குப் போகவேண்டியதில்லை என்பது போல முடிவு முன்பே தெரிந்துவிடுவதால் அசுவாரசியமாகிவிடுகிறது!

ஆதவா
07-02-2012, 03:59 PM
வளர்த்ததே இதற்காகத்தானே...

அது சந்தோஷமாய் வளப்பமாய் வளர்ந்தாற்தானே,
நாம் நிறைவாய்ச் சுவைக்க முடியும்...

கிடாக் கறி மணத்தின் முன்
கரி மனமானதோ
மனித மனம்...???

எங்கப்பா சேவல் வளர்க்கிறாரு,
அப்பப்ப அத்த தூக்குவாரு.... பாசம்னு நினைக்கிறீங்களா??? அதான் இல்ல
வெயிட்டு எத்தனைன்னு பாப்பாரு!

அக்னி
07-02-2012, 04:04 PM
அந்த சேவல் நீங்க இல்லைதானே ஆதவா... :aetsch013:

ஆதவா
07-02-2012, 04:15 PM
அந்த சேவல் நீங்க இல்லைதானே ஆதவா... :aetsch013:

சிலசமயம்!! :mad:

அமரன்
07-02-2012, 09:28 PM
எங்களூரில் பெரும்பாலும் வளர்த்த ஆட்டை அடித்துத் தின்பதில்லை. விற்றுக் காசாக்கி, ”செலவு”களை ஈடு செய்வோம். சில சமயங்களில் சில ஆண்களும் ஆடுகளாகிப் போகும் விந்தையும் சந்தையில் உண்டு. தேவைதான் தீர்மானக்களை தீர்மானிக்கிறது போலும்.

inban
08-02-2012, 12:21 AM
எங்களூரில் பெரும்பாலும் வளர்த்த ஆட்டை அடித்துத் தின்பதில்லை. விற்றுக் காசாக்கி, ”செலவு”களை ஈடு செய்வோம். சில சமயங்களில் சில ஆண்களும் ஆடுகளாகிப் போகும் விந்தையும் சந்தையில் உண்டு. தேவைதான் தீர்மானக்களை தீர்மானிக்கிறது போலும்.

மானுடத்தின் தேவை அவனின் இயல்பான மன எதிர்பார்ப்புகளை நிறையவே பிறழச் செய்துவிடுகிறது.எங்களின் வீட்டில் அறுக்கவும் முடியாமல் விற்கவும் முடியாமல் வயதாகி இறந்துபோகும் பாசமான கோழிகள் பல உண்டு.அவற்றை புதைத்த இடங்களில் கோழிகளின் நிறங்களுக்கு ஏற்றாற்போல் ரோஜாச் செடி நடுவார்.ஆடுகளின் சந்தை மதிப்பு கூடுதல் என்பதால் அவற்றை கை மாற்றாம இருக்க வைப்பு அருகிப் போய்விடுகிறது.எங்கள் வீட்டில் வளர்த்த பிராணிகளை யாரும் உண்பதில்லை. மற்றபடி சந்தையில் ஆடாகும் பாக்கியம்(!?) எல்லாம் எனக்கு இன்னும் நேர்ந்ததில்லை. நன்றி

Dr.சுந்தரராஜ் தயாளன்
26-03-2012, 03:27 PM
பாசமெல்லாம் காசாக்கும் வரையில்தான். கிடா வெட்டைக் குறித்த கவிதை அருமை.:)

Hega
26-03-2012, 04:55 PM
எங்களூரில் பெரும்பாலும் வளர்த்த ஆட்டை அடித்துத் தின்பதில்லை. விற்றுக் காசாக்கி, ”செலவு”களை ஈடு செய்வோம். சில சமயங்களில் சில ஆண்களும் ஆடுகளாகிப் போகும் விந்தையும் சந்தையில் உண்டு. தேவைதான் தீர்மானக்களை தீர்மானிக்கிறது போலும்.


சில என்பது பல அல்லது பெரும்பாலான என்றும் வருமோ...:smilie_abcfra: