PDA

View Full Version : மறக்க முடியாத காதலர் தினம்



sree sree
26-10-2011, 06:36 PM
இன்று அன்பர்கள் தினம்.அனைவரும் மகிழ்ச்சியாக இருக்கின்றனர்.நானும் மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறேன்.நேற்று முழுவதும் மனதுக்குள் ஒரு வித சோகம்.ஆனால் இன்று இருந்த இடம் தெரியாமல் காணாமல் போனது.கண் முன்னே நடப்பதை நம்ப முடியவில்லை.ஆனால் இது தான் நிஜம்.இன்று வாழ்வில் மறக்க முடியாத நாள்.நாங்கு வருடங்களுக்கு முன்பிலிருந்து இன்றுவரை நடந்த சம்பவங்கள் சிந்தையில் வந்து நிழலாடுகின்றன.......

காதல் என்றால் தவறு,காதல் வெறும் ஒரு பொழுதுபோக்கு என்று நினைத்து வளர்ந்து வந்தவள் தான் நானும்.ஓர் அழகிய குடும்பதில் மிக செல்லமாகவே வளர்ந்து வந்தேன்.அம்மா,அப்பா,உடன் பிறந்தவர்கள் என்று என்னை சுற்றி எப்போதும் பாச மழை பொழியும் உறவுகள்.அவர்கள் காட்டும் பாச மழையில் நனைவது சுகமான ஒன்று.அதை வர்ணிக்க வார்த்தை இல்லை எனலாம்.நன்றாக படிக்க வேண்டும்,பெற்றோரை பெருமை அடைய செய்ய வேண்டும் என்ற குறிக்கோளுடன் சிறு வயது முதலே நான் கல்வி கற்று வந்தேன்.பள்ளியில் சிறந்த நண்பர்களை ம்ட்டுமே தேர்ந்தெடுத்து பழகி வந்தேன்.ஒரு பள்ளி மாணவனின் வாழ்க்கையில் நண்பர்கள் மிக முக்கிய பங்கு வகிக்கிறார்கள்.சிறந்த நட்பு சிறந்த வாழ்க்கைக்கு வித்தாகவும் கூடாத சகவாசம் வாழ்க்கையின் தோல்விக்கு அடித்தளமாகவும் அமைகிறது என்பது ஒரு அப்பட்டமான உண்மை.கூடாத சகவாசத்தால் கல்வியில் நாட்டமில்லாமல்,ஊர் சுற்றி தெரிந்து ,தங்கள் வாழ்க்கையையே கேள்விக்குறியாக மாற்றிய பல மாணவர்களை நானும் பார்த்திருக்கிறேன்.ஆகவே நண்பர்களை எப்படி தேர்வு செய்வது என்பது பற்றி நானும் நன்றாகவே தெரிந்து வைத்திருந்தேன்.எனக்கு கிடைத்த நண்பர்களும் சிறந்த குணங்களை கொண்டே அமைந்திருந்தனர்.ஆழமான நட்பாகவும் அதே வேளையில் பள்ளி பாடங்களில் உறுதுணையாகவும் இருந்தனர்.
ஆறாம் படிவம் சோதனை முடிவும் வந்தது.சோதனையில் சிறந்த மதிப்பெண்களையே பெற்று இருந்தேன்.சோதனை முடிவை பெற்ற பிறகு ,மேலும் மூன்று மாத கால விடுமுறை இருந்தது.இது வாழ்க்கையில் முக்கிய முடிவு எடுக்க வேண்டிய தருணம்.மூன்று மாத விடுமுறைக்கு பின்பு மேற்கல்வியை தொடர வேண்டும்.எதாவது ஒரு துறையை தேர்ந்தெடுத்து படித்து,சிறந்த பணியில் அமர வேண்டும்.ஆனால் எந்த துறையை தேர்வு செய்வது என்று தெரியாமல் விழித்துக் கொண்டிருந்தேன்.ஒவ்வொருவரும் ஒவ்வொரு துறையை தேர்வு செய்வது பற்றி கருத்து கூறினார்கள்.எல்லா துறையும் எனக்கு பிடித்திருந்தது.ஆனால் எதை தேர்வு செய்வது என்ற குழப்பம் எப்பொழுதும் மனதுக்குள் இருந்து கொண்டே இருந்தது.சரி மெதுவாக யோசித்து கொள்ளலாம் என்று விட்டு விட்டேன்.
விடுமுறை காலத்தின் போது,வீட்டில் அனைவரும் தினமும் காலையிலேயே தத்தம் வேலைகளுக்குச் சென்று விடுவார்கள்.நான் கதை புத்தகங்கள் படித்துக் கொண்டும் இணைய தளங்களில் உளாவிக் கொண்டும் விடுமுறையை கழித்து வந்தேன்.தொலைக்காட்சிப் பார்ப்பது ஒரு வித பொழுதுபோக்கு என்பதால் அவ்வப்போது தொலைக்காட்சி
நிகழ்ச்சிகளையும் கண்டு களித்து வந்தேன்.அன்று ஒரு நாள்,தொலைக்காட்சியில் ஆரம்ப பள்ளி மாணவர்களுக்காக நிகழ்ச்சி ஒன்று ஒளியேற்றப்படுவதை கண்டேன்.அது நாள் வரை நான் அந்த நிகழ்ச்சியை பார்த்ததில்லை.அந்த நிகழ்ச்சியை ஓர் அழகிய இளைஞன் தொகுத்து வழங்கிக் கொண்டிருந்தான்.சிறு பள்ளி மாணவர்களை சந்தோஷப்படுத்தும்
விதத்தில் அவன் படைப்பு அமைந்திருந்தது.சிறு பிள்ளைகளுக்கு பு¡¢யும் வண்ணமாகவும் அதே சமயத்தில் குறும்புத்தனமாகவும் அவன் நிகழ்ச்சியை தொகுத்து வழங்கி
வந்தான்.நானும் அவன் நிகழ்ச்சிக்கு ரசிகையாகவே மாறி விட்டேன்.
மீண்டும் ஒரு நாள் நான் இணயத்தளத்தில் உளாவிக் கொண்டிருந்தேன்.அப்பொழுது என் கண்களில் ஒரு அகபக்கம் தென்பட்டது.அது நண்பர்களை இணைக்கும் அகபக்கம்.தொழில் நுட்பம் வளர்ச்சிக் கண்டு வரும் தற்போதைய காலகட்டத்தில் இது போன்ற அகபக்கங்கள் எண்ணில் அடங்க வண்ணம் அதிகரித்து விட்டன.அதில் ஒரு அகபக்கம் இது.இந்த அகப்பக்கத்தின் பெயர்'முக நூல்'.இந்த அகபக்கத்ததின் வழி நாம் பல நண்பர்களை உருவாக்கி கொள்ளலாம்.நம்முடைய கருத்துகளை ம்ற்றவர்களுடன் பகிர்ந்துக்
கொள்ளலாம்.நீண்ட காலமாக எந்த வித தொடர்பும் இல்லாத நண்பர்கள் கூட இது போன்ற அகப்பக்கங்கள் மூலம் இணைந்திருக்கிறார்கள் என்று சொல்லலாம்.நானும் அந்த அகப்பக்கத்தில் என்னை உறுப்பினர் ஆக்கி கொண்டேன்.என் நண்பர்களுடன் அந்த அகப்பக்கத்தின் வழி தொடர்புக் கொண்டு வந்தேன்.
அப்படி ஒரு நாள்,அந்த அகப்பக்கத்தை வலம் வரும் போது,ஓர் இளைஞன் தன்னுடைய கருத்துகளைப் ம்ற்றவர்களுடன் பகிர்ந்திருப்பதைக் கண்டேன்.அவனுடைய கருத்துகள்
மிகவும் சுவாரசியமாக அமைந்திருந்தன.யார் அவன் என்று அலசி ஆராய்ந்து பார்த்ததில் எனக்கு ஒரு மிக பரிய ஆச்சாரியம் காத்திருந்தது.அவன் வேறு யாரும் அல்ல.எனக்கு அறிமுகம் ஆன முகம் தான்.தொலைக்காட்சியில் அறிவிப்பு செய்யும் அதே இளைஞன் தான் அவன்.நான் அவனின் அனுமதி பெற்று என்னுடைய நண்பர்களின் பட்டியலில்அவனை இணைத்துக் கொண்டேன்.அவனும் தன்னுடைய நண்பர்களின் பட்டியலில் என்னை இணைத்துக் கொண்டான்.நாங்கள் அவ்வப்போது மின்னஞ்சல்களை மட்டுமே
பறிமாறிக் கொண்டோம்.அவனை பற்றிய விபரங்களை அகப்பக்கத்தில் படிக்க படிக்க அவனை எனக்கு மிகவும் பிடித்து போனது.என்னை விட அவனுக்கு ஒரு வயது தான்
அதிகம்.தொடர்பு துறையில் கல்வியை மேற்க்கொண்டு தொலைக்காட்சியில் அறிவிப்பு பணி செய்து வந்தான்.ஏனோ தொ¢யவில்லை.எனக்கு அவன் மீது தனி பி¡¢யமே ஏற்பட்டது.அவனை நான் நேருக்கு நேராக பார்த்ததில்லை.ஆயினும் உள்ளுக்குள் ஓர் உணர்வு.இதற்கு பெயர் தான் காதலோ???
ஆம்,இதுவரை காதல் என்றாலே தவறு என்று நினைத்த எனக்குள் காதல் உணர்வு வந்து விட்டது என்று நினைக்கிறேன்.நானும் காதலிக்க ஆரம்பித்து விட்டேன்.நானும் சராசரி பெண் தானே.ஆனால் என் காதலை நான் வெளிப்படையாக யா¡¢டமும் சொல்ல வில்லை.அவனிடம் கூட வெளிப்படுத்த வில்லை.அவனுடைய குறும்பு தனங்களை ரசித்தாலே என் மனதில் இருக்கும் சோகங்கள் இருந்த இடம் தெரியாமல் காணமல் போய் விடும்.எனக்கு இந்த காதல் மிகவும் பிடித்து போனது.காதல் பல வகை.அதில் என் காதலும் ஒரு வகை என்று நினைக்கிறேன்.சில நாட்களுக்கு பிறகு திடீரென்று ஒரு யோசனை உதித்தது.. மேற்கல்வியை தொடர எந்த துறையை தேர்ந்தெடுப்பது என்ற குழப்பதிற்க்கு விடை கிடைத்து விட்டதாக உணர்ந்தேன்.நான் ஏன் அவனை போல் தொடர்பு துறையில் கல்வியை மேற்க்கொண்டு சாதனை செய்ய கூடாது?இதுவும் நல்ல யோசனை தான்.நானும்
அறிவிப்பாளர் ஆக முடிவு செய்து விட்டேன்.
நினைத்தப்படியே கல்லு¡¢யில் இடம் கிடைத்து விட்டது.இன்னும் மூன்று ஆண்டுகள் மட்டுமே.கவனம் சிதறாமல் கல்வி கற்றால் நிச்சயம் வெற்றி கிடைக்கும்.எதிர்காலம்
சிறப்பாக அமையும்.கல்லுரியில் சேர்ந்த பிறகு என் கவனம் முழுவதும் கல்வியிலேயே இருந்த்து.கணிணி அகப்பக்கங்களில் உளாவுவதை எல்லாம் குறைத்துக் கொண்டேன்.இந்த
காலக் கட்டத்தில் அவனுக்கும் எனக்கும் இடையிலான இடைவெளி அதிகமானது.அவனைப் பற்றிய புதிய தகவல்கள்,இப்பொழுது அவன் என்ன செய்கிறான் என்ற விபரங்கள் எதுவும் நான் அறியவில்லை.அவனும் அகப்பக்கத்தில் உளாவுவதை எல்லாம் குறைத்துக் கொண்டான் என்றே நினைக்கிறேன்.ஆனால் கண்டிப்பாக அவன் எங்கிருந்தாலும் நலமாக இருப்பான் என்று நம்பினேன்.வாழ்க்கையில் ஒரு சிறந்த நிலைமைக்கு வந்த பிறகு என்றாவது ஒரு நாள் அவனை நிச்சயம் சந்திப்பேன்.இது நாள் வரை இணயத்தில் மட்டுமே இருந்த எங்கள் நட்பு கண்டிப்பாக தொடரும்.அவன் என்னை பற்றி நன்றாக அறிந்துக் கொள்வான்.அந்த நாள் வரும் போது ,என் மனதில் அவன் மீது கொண்டுள்ள
காதலை அவனிடம் வெளிப்படுத்த வேண்டும் என்ற் எண்ணம் உள்ளுக்குள் இருந்துக் கொடே இருந்தது.
காலங்கள் உருண்டோடின.மூன்று ஆண்டுகள் எப்படி கழிந்தது என்றே தெரியவில்லை.கல்லூரி வாழ்க்கையில் பலவித அனுபவங்கள்.புது புது நண்பர்கள் கிடைத்தனர்.புத்தக படிப்புடன் வாழ்க்கை படிப்பையும் கல்லூரி நாட்களில் கற்று கொண்டேன்.ஆரம்ப நாட்களில் கல்லூரி பாடங்கள் கொஞ்சம் கடினமாக தோன்றியது.ஆனால் கால போக்கில்
அதெல்லாம் பழகி போனது. நானும் தன்னம்பிக்கையுடன் கல்வி பயின்று பட்டம் பெற்று விட்டேன்.என் பெற்றோர்களின் கனவுகளை நிறைவேற்றி விட்டேன்.நான் பட்டம் பெற்ற போது என் பெற்றோர்களின் கண்களில் தவழ்ந்த ஆனந்த கண்ணீரை என்றும் மறக்க முடியாது.தன் மகள் சாதித்து விட்டாள் என்ற பெருமை அவர்களின் கண்களில் தெரிந்தது.ஒவ்வொரு பெற்றோர்களும் தங்கள் பிள்ளைகள் வாழ்வில் வெற்றி அடையும் தருணங்களில் கொள்ளும் மகிழ்ச்சியை விவரிக்க வார்த்தை இல்லை எனலாம்.அந்த அழகிய தருணங்களை அவர்களுக்கு கொடுத்ததில் எனக்கும் மிக்க மகிழ்ச்சி.கல்வியில் சாதனை புரிய உறுதுணையாக இருந்த கடவுளுக்கு இந்த வேளையில் நன்றி சொல்லியே ஆக வேண்டும்.
பட்டம் பெற்ற சில நாட்களுக்கு பிறகு,பல நிறுவனங்களில் வேலைக்கு முயற்சி செய்தேன்.எந்த வேலையும் சரியாக அமையவில்லை.கிடைத்த வேலைகளை சில மாத
காலங்களுக்கு செய்து வந்தேன்.ஆறு மாத காலம் கழிந்தது.பின் ஒரு நாள்,வீட்டில் கணிணியில் வேலை செய்துக் கொண்டிருந்தேன்.அன்று ஓய்வு நாள்.கணிணி மேசையில் இருந்த நாட்காட்டி இன்று அவனுக்கு பிறந்த நாள் என்று நினைவு படுத்தியது.அவனுடன் நெருங்கிய நட்பு இருந்திருந்தால் ,இந்த நேரம் அவனை தொலைப்பேசியின் வழி அழைத்து வாழ்த்து சொல்லி இருப்பேன்.ஆனால் அது போன்று எதுவும் நடக்க வில்லை.மனதுக்குள் அவனை நினைத்து சி¡¢த்து கொண்டு,மீண்டும் வேலையை தொடர்ந்தேன்.திடீரென்று
வாசலில் யாரோ அழைக்கும் குரல்.வாசலில் தபால்காரன் நின்றுக் கொண்டிருந்தான்.'மேடம்,உங்களுக்கு ஒரு கடிதம்'என்று ஒரு உறையை நீட்டினான்.யாராக இருக்கும் என்று யூகித்துக் கொண்டே கடிதத்தை பிரித்து படித்து பார்த்தேன்.கடிதத்தை படித்தவுடனே மகிழ்ச்சி என்னை தழுவிக் கொண்டது.அது வேலை நியமன கடிதம்.அவன் பணி புரியும் அதே தொலைக்காட்சி நிறுவனத்தில் எனக்கும் பணி புரிய அழைப்பு வந்திருந்தது.இது உணமையிலேயே எதிர்ப்பார்க்காத ஒரு வாய்ப்பு.நான் பல தொலைக்காட்சி நிறுவனங்களில் வேலைக்கு விண்ணப்பித்திருந்தேன்.ஆனால் அவன் பணி செய்யும் அதே நிறுவனத்தில் வேலையில் சேர அழைப்பு வரும் என்று கனவில் கூட நினைத்துப் பார்க்க வில்லை.படித்த படிப்பிற்க்கு தகுந்த வேலை கிடைத்த சந்தோஷம் ஒரு புறமிருக்க,அவனை நேராக சந்திக்க ஒரு வாய்ப்பு கிடைக்க போகின்ற சந்தோஷம் மறு புறம்.சுற்றி நடக்கும்
விஷயங்களை பார்க்கும் போது,உண்மையிலேயே எனக்கும் அவனுக்கும் ஏதோ ஒரு பந்தம் இருப்பதாகவே உணர்ந்தேன்.இது நிஜமா? வெறும் கற்பனையா? இல்லை நாங்கள் இருவரும் சந்திக்க வேண்டும் என்பது விதியின் கட்டளையா?எதுவும் தெரியவில்லை.விதியின் விளையாட்டை பு¡¢ந்துக் கொள்ளவே முடியவில்லை......
இதற்கு முன் பணி பு¡¢ந்த நிறுவனத்தில் வேலை நிறுத்த கடிதத்தை கொடுத்த சில வாரங்களில்,புதிய நிறுவனத்தில் வேலை செய்ய தொடங்கி விட்டேன்.முதல் நாள் அவன் என்னை பார்த்து ஒரு புன்னகை மட்டுமே வீசி சென்றான்.அவன் புன்னகை என்னை மிகவும் கவர்ந்தது.நானும் பதிலுக்கு புன்னகைத்து விட்டு, என் பணிகளைப் பார்க்க சென்று விட்டேன்.மறுநாள் காலையில் 'ஹல்லோ,காலை வணக்கம் மேடம்'என்று ஒரு குரல். யாரென்று திரும்பி பார்த்தேன்.அவன் புன்னகையுடனும் கையில் இரு தேநீர் குவளைகளுடனும் நின்றுக் கொண்டிருந்தான்.இது உங்களுக்கு தான் என்று என்னிடம் ஒரு தேநீர் குவளையை நீட்டினான்.'நன்றி'என்று பெற்றுக் கொண்டேன்.அவன் இன்னும்
சில வார்த்தைகள் பேசுவான் என்று எதிர்ப்பார்த்தேன்.ஆனால் அவன் புன்னகை மட்டுமே பதிலுக்கு தந்து தன் இருக்கையில் சென்று அமர்ந்துக் கொண்டான்.என் மனதில் ஒரு கேள்வி.இது வரை அவன் என் பெயரை கூட கேட்க வில்லை.ஒரு வேளை,என் பெயர் அவனுக்கு தெரிந்திருக்குமோ?அவன் என்னை இன்னும் நினைவு வைத்திருக்கின்றானோ?சா¢ மெதுவாக கேட்டு கொள்ளலாம் என்று விட்டு விட்டேன்.அடுத்த நாள் மீண்டும் அதே போல் 'ஹல்லோ,காலை வணக்கம் மேடம்'என்று குரல். அவன் தான் நின்றுக்
கொண்டிருந்தான்.'காலை வணக்கம் .அது என்ன மேடம்?என் பெயர் தெரியாதா உங்களுக்கு? என்றேன்.'ஓ தொ¢யுமே.நீங்க மிஸ் ஸ்ரீநிகா.மேனேஜர் ஏற்கனவே சொல்லிருக்கிறார்..
நான் சங்கரன்.சுருக்கமாக எல்லோரும் சங்கர் கூப்பிடுங்க.'என்று கூறி மீண்டும் புன்னகைத்தான்.'சரி மிஸ்டர் சங்கர்.நானும் இனிமே அப்படியே கூப்பிடறேன்'என்றேன்.'மதிய உணவுக்கு எங்கே போவீங்க?என்று அவன் மேலும் வினவினான்.'ஏன்?கேட்கிறிங்க?''இல்லை நீங்க புதுசா வந்திருகிங்க.மதிய உணவுக்கு சேர்ந்து போனால்,இருவரும் ஒரு சின்ன அறிமுகம் ஆன மாதிரி இருக்கும் என்று நினைத்தேன்.உங்களுக்கு இஸ்டம் இல்லைனா பரவாயில்லை.''அதெல்லம் ஒன்றும் இல்லை.தாரளமாக போகலாம்.'என்றேன்.'தேங்ஸ்,பிறகு சந்திப்போம்' என்று கூறி தன் வேலையை பார்க்க தொடங்கிவிட்டான்.
அவன் மதிய உணவுக்கு அழைத்து நான் எப்படி மறுக்க முடியும்.அவனை நோ¢ல் பார்க்க முடியுமா?அவன் என்னுடன் பேசுவானா? என்று மனதுக்குள் நான்கு வருடங்களாக எவ்வளவு ஏக்கம்.அந்த ஏக்கத்தை போக்கும் விதத்தில் அவனாகவே வந்து இன்று என்னிடம் பேசுகிறான்.நடப்பது யாவும் கனவு போலவே தோன்றுகிறது. மனதுக்குள் சிரித்துக் கொண்டு நானும் என் வேலையை செய்தேன்.மதிய உணவு நேரமும் வந்தது.ஒரு இந்திய உணவகத்திற்கு என்னை அவன் அழைத்து சென்றான். உணவை அருந்திக் கொண்டே இருவரும் பேச ஆரம்பித்தோம்.நான் தான் முதலில் அவனை வினாவினேன்.'மிஸ்டர் சங்கர் ,உங்க கிட்டே ஒன்னு கேட்கனுமே.''கேளுங்க .ஏன் தயக்கம்?'.'உங்க புனைப்பெயர் அகர் தானே?''ஆமா.எல்லோருக்கும் என்னை சங்கராக தான் தெரியும்.நாம் இருவரும் இப்போ தான் அறிமுகம் ஆனோம்.ஆனால் உங்களுக்கு எப்படி ஸ்ரீ என் புனைப்பெயர் தெரியும்?'என்று ஆச்சாரியமாக கேட்டான்.' இதற்கு முன்பு நீங்க என்னை பார்த்ததில்லே?என்னை ஞாபகம் இல்லை?''சாரி,சரியாக ஞாபகம் இல்லை.நீங்களே சொல்லுங்க.''அகர்,முக நூல் அகப்பக்கத்தில் நான் உங்களை பார்த்திருக்கிறேன்.உங்க நண்பர்கள் பட்டியலில் நானும் இருக்கிறேன்.நீங்க எனக்கு மின்னஞ்சல் கூட அனுப்பிருக்கிங்க.அந்த அகப்பக்கத்தில் உள்ள உங்க கருத்துகள் எல்லாம் எனக்கு மிகவும் பிடிக்கும்.'என்றேன்.'ஆமாவா?ஐ எம் ரியலி சாரி ஸ்ரீ.நான் அந்த அகப்பக்கத்துக்கு சென்று ரொம்ப நாள் ஆகுது.அதுவும் இல்லாமே என் நண்பர்கள் பட்டியல் அதிகம் என்பதால்,சா¢யாக ஞாபகம் இல்லை.அது நாலே என்ன?இப்போ தான் நாம் இருவரும் நண்பர்கள் ஆகிவிட்டோமே.இனிமே என்னிக்கும் மறக்க
மாட்டேன் .இது சத்தியம் என்று கூறி கை குலுக்கினான்.இவ்வாறாக எங்கள் மீண்டும் நட்பு ஆரம்பம் ஆனது.இருவரும் தினமும் தொலைப்பேசி வழி குறுஞ்ச்செய்திகளை
பறிமாறிக் கொண்டோம்.அவன் என் மீது அதிக அக்கறை செலுத்தினான்.உரிமையுடன் பழகினான்.ஒரு நாள் கூட நலம் விசாரிக்க தவற மாட்டான்.அலுவலக நேரங்கள்
மட்டுமில்லாமல் மற்ற நேரங்களிலும் அதிகம் என்னுடனே செலவிட்டான்.
நாட்கள் நகர நகர ,எனக்கு அவன் மீதான பிரியம் மேலும் மேலும் அதிகாரித்தது.அவனுக்குள்ளும் என் மீது பிரியம்,காதல் உணர்வு எல்லாம் இருக்குமா?இல்லை அவன் வெறும் நட்பாக மட்டும் தான் பழகுகிறானா?நான் தான் தவறாக புரிந்து கொள்கிறேனோ ?என்று என்னை நானே பல கேள்விகளை கேட்டுக் கொண்டேன்.அவனும் என்னை
நேசிக்கிறான் என்றே மனதுக்குள் நினைத்தேன்.ஆனால் இது வரை அவனும் இது போன்று எதையும் என்னிடம் வெளிப்படுத்த வில்லை.அதனால் என்ன?நான் என் மனதில் உள்ளதை சொன்னால் தானே அவன் மனதில் என்ன உள்ளது என்று தெரிய வரும்.நானே முதலில் சொல்லாம் என்று முடிவு செய்தேன்.நேற்று இருவரும் ஒரு பூங்காவிற்கு சென்றோம்.அவனாகவே பேசினான். 'ஸ்ரீ,உங்க கிட்ட ரொம்ப நாளா ஒன்னு சொல்லனும்.அதை எப்படி சொல்றதுனு தெரியல்லை.'அவன் இப்படி பேசி ஆரம்பித்தவுடன் மனதுக்குள் பட்டம் பூச்சி பறப்பது போல் தோன்றியது.அவன் என்னைப் பிடித்திருக்கிறது என்று சொல்ல போகிறானோ என்று மனதுக்குள் பல கற்பனைகள்.'ஏன் தயக்கம் அகர்?சொல்லுங்க' என்றேன்.' நீண்ட நாள நான் ஒரு பெண்ணை மனதார காதலிக்கிறேன்.அவ ரொம்ப அழகு.ரொம்ப ரொம்ப நல்லவள்.ஆனால் எப்படி அவ கிட்ட என் காதலை சொல்றதுனு
தொ¢யவில்லை.ஒரு வேளை அவ என்னை தப்பாக நினைச்சிட்டா...ஒரு பொண்ணு மனசு இன்னொரு பொண்ணுக்கு தெரியும் சொல்லுவங்க.நான் உடனே என் காதலை சொன்ன அவள் ஏற்றுக் கொள்வாளா?ஒரு நல்ல தோழியாக எனக்கு யோசனை சொல்லுங்க'. அவன் பேசிய வார்த்தைகள் கேட்டு ஒரு நிமிடம் ஸ்தம்பித்து போனேன்.என் கனவுகள்
எல்லாம் என் கண் முன்னே சிதைந்து போனது.கண்களில் நீர் துளி எட்டி பார்த்தது.அவன் பேசியது எல்லாம் நான் எதிர்பார்க்காத ஒன்று தான்.'என்ன ஒன்னுமே சொல்ல மாட்டிறிங்க.எதாச்சும் சொல்லுங்க ஸ்ரீ'என்று அவன் என் தோள்களை குலுக்கிய போது,சுய நினைவுக்கு திரும்பினேன்.அவன் பார்க்க வண்ணம் கண்களை துடைத்து கொண்டேன்.'அகர்,காதலை சொல்ல ஏன் இவ்வளவு தயக்கம்.¨தா¢யமாக உங்க காதலை சொல்லுங்க.அவுங்க தப்பா நினைக்க மாட்டாங்க.நாளைக்கு காதலர் தினம். நாளைக்கே உங்க காதலை சொல்லிடுங்க.எதையும் தாமதம் செய்யதிங்க.அப்புறம் கடைசி வரை உங்க காதலை சொல்ல முடியாமல் கூட போகலாம்.அதனால உடனே சொல்லிடுங்க. வாழ்த்துக்கள்' என்று கூறி
அவனிடம் இருந்து விடைப் பெற்றுக் கொண்டேன்.எல்லாம் என் தவறு தான்.நானும் ஆரம்பத்திலேயே என் காதலை வெளிப்படித்திருந்தால்,இன்று மனதுக்கு இவ்வளவு பொ¢ய காயம் ஏற்பட்டிருக்காது.எதை உள்ளதை எல்லாம் தொலைத்தாலும் பெற்று விடலாம்.ஆனால் நான் உள்ளத்தை அல்லவா தொலைத்து விட்டேன். எல்லாம் விதியின் செயல்....
இன்றும் சங்கரை பார்க்க சென்றேன்.ஆம்.இனிமேல் அவனை உரிமையாக அகர் என்று அழைக்க முடியாது.அவனை உரிமையாக அகர் என்று அழைக்க வேறு ஒரு பெண் இருக்கிறாள்.இனி நட்பாக மட்டுமே பழக முடியும் .நேற்று சந்தித்த அதே பூங்கா.சங்கர்.எதிரே புன்னகையுடன் வந்து கொண்டிருந்தான்'வாங்க சங்கர்.உங்க காதலை சொல்லிட்டிங்களா?' 'என்ன புதுசா சங்கர்?அகர்னு கூப்பிடுங்க.இனிமே தான் சொல்லணும்.அவுங்களுக்கு ஒரு லெட்டர் எழுதி இருக்கேன்.எப்படி இருக்குனு படிச்சு சொல்லுங்க.'நான் எப்படி படிக்கிறது?அது உங்க பெர்சனல்.' 'உங்களுக்கு தெரியாம என்ன பெர்சனல்?படிங்க.நான் போய் சாப்பிட எதாச்சும் வங்கிட்டு வர்றேன்.கடிதத்தை கையில் கொடுத்து விட்டு எதுவும் நடக்காதது போல் சென்று விட்டான்.என் மனதுக்கு பிடித்தவன் அவன் மனதுக்கு பிடித்தவளுக்கு எழுதிய கடிதத்தை மனதை தேற்றிக் கொண்டு படித்தேன்.'ஹாய்.எனக்கு உன்னை ரொம்ப பிடிச்சிருக்கு.உனக்கும் என்னை பிடிக்கும்னு தெரியும்.உனக்கு சஸ்பன்ஸ் தரனும்னு இன்னிக்கு வரைக்கும் காத்திருந்தேன்.நீ என் அருகில் இருந்தால்,இந்த உலகமே எனக்கு சொந்தம் ஆனது போல் தோனுது.நான் உன்னை உள்ளங்கையில் வைத்து பார்த்துக்குவேன்.எந்தன் உயிரில் எந்தன் பெயரில் வட பக்கம் நீ வருவாயா ஸ்ரீ.... .உன் பதிலுக்காக காத்திருக்கிறேன்......
கடிதத்தை படித்துக் கொண்டே கண்களில் ஆனந்த கண்ணீர் ததும்பியது.கடிதத்தை கையில் இருக்கி பிடித்துக் கொண்டேன்.அகர் எங்கே என்று கண்கள் தேடின.அதே புன்னகையுடன் அகர் என் பின்னால் நின்றுக் கொண்டிருந்தான்.என்னையும் அறியாமல் அவனை அணைத்து கொண்டேன்.அவன் நெஞ்சில் முகத்தை புதைத்து அழுதேன். அகர் என் தலையை நிமிர்த்தி 'ஐ லவ் யூ'என்று முத்தமிட்டான்.ஆனந்த எல்லை எது என்பதை அந்த நிமிடம் உணர்ந்தேன். சில நிமிடங்கள் முன்பு வரை என் கனவுகள் சிதைந்தது என்று நினைத்திருந்தேன்.அது சிதைய வில்லை.அது சிற்பமாக என்னுடனே காலம் முழுவதும் இனி வாழ போகிறது....இன்று என்னை விட மகிழ்ச்சியாக யாரும் இல்லை.என் வாழ்வில் என்றும் மறக்க முடியாத காதலர் தினம் இது தான்....

sree sree
26-10-2011, 06:43 PM
enrum pasumaiyaga...

vahini
12-02-2012, 08:17 AM
அருமை...காதலர் தின வாழ்துக்கள்.....

Dr.சுந்தரராஜ் தயாளன்
20-03-2012, 09:14 AM
நீண்ட நெடிய அனுபவமிக்க வார்த்தைகள்...நன்றி :)