PDA

View Full Version : அவள்....



ambi
17-02-2011, 04:54 PM
தெளிவான எல்லா இரவுகளிலும் அவள் வந்துபோனாள்
இருக்கப்பட்ட எல்லா கதிரைகளும் மலர்ந்திருந்தன எப்போதும்
தனியாக சொரியும் அந்த மரமும்
எரியாத இரவுகளில் விளக்குகள் மலர்ந்திருந்தன*
ஒற்றைப்பனையின் காவோலையொன்று எப்போதும் சடசடத்திருந்தது
மீண்டுவருவாயாயென அவளிருந்தாள் எப்போதும்
மீட்கப்புறப்பட்ட எல்லோரும் மீள்வதில்லையென்றும் அறிந்திருந்தாள்
ஒவ்வொரு பகலிலும் உனக்காய் சிரித்திருந்தாள் எல்லோரிடத்திலும்
தனிபலிகொடுத்தல் பற்றியெல்லாம் அவள் தெரியத்துணியவில்லை
அவன்பொழுதுகள் எல்லாம் உன்மத்தமாய் உணர்ந்துய்ந்தாள்
வாசிகசாலையின் ஒவ்வொரு வாசிப்புகளில் அவள் அவனை கேட்டிருந்தாள்
எப்போதும் அவள் தனித்திருக்கவில்லை அவன் வருமட்டும்
எப்போதும் அவன் வரவேயில்லை...

பின்குறிப்ப்பு: முகநூலில் பதிப்பிட்டது December 3, 2010.

அமரன்
17-02-2011, 08:19 PM
கொஞ்ச நேரம் ஊரில் உலவ வைத்தது கவிதை.

வாசிகசாலையின் அமைதியும்
அவ்வப்போது
கையிறுக்கத்தில் ஊமையாய் அழும் பத்திரிகையும்
அவளின் விம்பத்தின் அடையாளங்கள்.

கனதியான கரு, நினைவுகளைக் கலைத்து விட்டன.

உங்கள் அறிமுகத்தை முல்லை நிலத்தில் விதைத்து
கவிதைக் கிளைகளை மன்றமெங்கும் பரப்புங்கள்.

கீதம்
18-02-2011, 02:28 AM
அவனில்லாத அவளின் தனிமையை, வெறுமையை,
நம்பிக்கையை, எதிர்பார்ப்பை, இயலாமையை....
இன்னும் பல அமிழ்ந்துகிடக்கும் ஆழ்மன உணர்வுகளை...
அநாயாசமாய் அள்ளி வீசும் கவிதை.

பாராட்டுகள், தொடருங்கள்.

ambi
18-02-2011, 05:00 PM
நன்றி அமரன், கீதம். முடிந்தளவுக்கு பகிர்கிறேன். இவையெல்லாம் முகப்புத்தகத்தில் ஏற்கனவே எழுதியவை.