PDA

View Full Version : ரணம்



inban
08-11-2010, 04:23 PM
சாவிலே
நான் அழாது போனேனாம்.
முதுகுக்கு பின்னால்
எல்லோரும்
முனுமுனுத்துத் திரிகிறார்கள்..
அன்பே!
எப்படிச் சொல்வது?
அன்றைக்கு செத்துப்போனது
நீமட்டுமல்லவென்று......

வானவர்கோன்
08-11-2010, 04:28 PM
ஆறாத ரணம் கவிதையில் தொக்கி நிற்கின்றது, பாராட்டுக்கள்.

ஜனகன்
08-11-2010, 09:32 PM
அனைத்து வரிகளுமே வலியுடன் இருக்கிறது. உங்களின் கருவை அழகாக கரை சேர்த்துவிட்டீர்கள். ;) வழ்த்துக்கள்

பென்ஸ்
18-11-2010, 06:20 PM
empty inside or Emotional numb என்று சொல்லுவார்கள்...

ஒரு traumatic சம்பவம் நடந்து முடிந்த பிறகு, அதனாலான பாதிப்புகள் ஒரு மனிதனை மாற்றியமைத்துவிடும்... அந்த நிலைக்கு தள்ளபடாமல் இருக்கவே கடவுள் மனிதனுக்கு நினைவுகளை கொடுத்து இருக்கிறார்... இவை மனிதனை இளக வைத்து அழ வைக்கிறது....

அப்படி யாரும் அழாமல் இருந்து விட்டாலோ, இவர்கள் பக்கத்தில் அழ்பவர்களை பார்த்து நினைத்து அழலாம்... அதனால் தாண் என்னவோ அந்த காலத்தில் இருந்தே "ஒப்பாரி"காரகள் நம் நாட்டில் இருக்கிறார்கள்....

நல்ல கவிதை...

ஆதவா
19-11-2010, 03:17 AM
ம்ம்ம்!!!
அழுதல் மட்டுமே துக்கம் பகிரும் குறியீடல்ல என்பது அவர்களுக்குத் தெரியவில்லையோ??

அன்புடன்
ஆதவா