PDA

View Full Version : ஏனோ? ... தானோ? ....



ஜானகி
30-10-2010, 06:55 AM
ஏனோ? ... தானோ? ....

சிரிப்பில் மனம் லேசாவது ஏனோ?
அகந்தை பறந்து போய் விடுவதால் தானோ ?

கண்ணீர் கரிப்பது ஏனோ?
வினைகள் உப்பாய் கரைவதால் தானோ?

சோகம் கனப்பது ஏனோ?
வாழ்வின் சத்தியம் அழுத்துவதால் தானோ?

துக்கம் பழகினால் சுகமாவது ஏனோ?
பகிர்ந்து கொள்ள அருகில் வரும் இறைவனை உணர்வதால் தானோ?

ஜானகி

mania
30-10-2010, 08:38 AM
சம்பந்தப்பட்டவர்கள் இதை தகுந்த பகுதிக்கு மாற்றுமாறு கேட்டுக்கொள்கிறேன்
அன்புடன்
மணியா...:)

ஆதவா
30-10-2010, 09:18 AM
இதெல்லாம் மனம் நன்கு உணர்ந்து கொண்டிருக்கும் தருணங்களால் தானோ?
சிரிக்கும் பொழுதும் சரி, அழும் பொழுதும் சரி... நாம் உருவாக்கியிருக்கும் நம்மை மறந்துவிடுகிறோம்.
அழும்பொழுது அழுகையில் மனம் கழுவப்படுகிறது
சிரிக்கும்பொழுது மனம் வானம் பரப்புகிறது... சுத்தமான மனது ஃப்லெக்ஸிபிலானது... நன்கு நீளும்.

துக்கம் பழகிக் கொள்ள சுகமாகும்..
பழகுவதற்கு கஷ்டமாகும்!!

சிறப்பான கவிதையோடு தொடங்கியிருக்கிறீர்கள்!!
தொடர்ந்து எழுதுங்கள்

Mano.G.
30-10-2010, 09:31 AM
சாய்ந்து கொள்ள இல்லை சார்ந்து கொள்ள
ஒரு உறவொன்று வேண்டும்
இவைகளை இவ்வாறே நாம் நமது
அந்த ஏனோ தானோக்களை
சம நிலை படுத்த

அமரன்
30-10-2010, 09:48 AM
எதானாலும் ஏனோ தானோ என்றிருக்க பலரால் முடியும்.

எது ஆனாலும் ஏனோ ? எனக்கேட்டு தானோ....! என்று முடிக்க சிலரால் முடியும்.

அப்படி ஒரு கவிதாயினி நீங்கள்.

மகிழ்ச்சி.

பலரும் அறிவதில் குறியாக இருக்க நீங்கள் உணர்வதில் இருக்கிறீர்கள்.

பாராட்டுகள்.

ஆதவா..
நாம் உருவாக்கி வைத்த நம்மை... தொட்ட உண்மை.

பூங்குழலி
30-10-2010, 11:22 AM
"கவிதைக்கு பொய்யழகு என
சொன்னது ஏனோ?
இங்கு மெய்யும் அழகு தானோ?"

சிறப்பான கவிதை தொடர்ந்து பங்காற்றுங்கள் தோழி..

govindh
30-10-2010, 11:53 AM
ஏனோ? ... தானோ? ....

வினைகளும்...காரணங்களும்
அலசப்பட்ட விதம் அருமை...

வாழ்த்துக்கள்.

ஜானகி
31-10-2010, 06:30 AM
ரசித்த உள்ளங்களுக்கு மிக்க நன்றி

வணக்கஙளுடன்

ஜானகி

தாமரை
31-10-2010, 10:00 AM
ஏனோ? ... தானோ? ....

சிரிப்பில் மனம் லேசாவது ஏனோ?
அகந்தை பறந்து போய் விடுவதால் தானோ ?

கண்ணீர் கரிப்பது ஏனோ?
வினைகள் உப்பாய் கரைவதால் தானோ?

சோகம் கனப்பது ஏனோ?
வாழ்வின் சத்தியம் அழுத்துவதால் தானோ?

துக்கம் பழகினால் சுகமாவது ஏனோ?
பகிர்ந்து கொள்ள அருகில் வரும் இறைவனை உணர்வதால் தானோ?

ஜானகி

ஏனோ தானோ என்றால் அக்கறையில்லாமல் இருப்பது என்பார்கள். ஆனால் நீங்களோ ஏனோ தானே என்ற தலைப்பை வைத்துவிட்டு, அ(ந்த)க் கறை இல்லாமல் ஏன் என்ற கேள்விகளை வரிசையாய்ப் போட்டு இதனால்தான் என பதிலும் சொல்லி வைத்திருக்கிறீர்கள்...


சிரிப்பினில் மனம் இலேசாவது ஏன்?
அகந்தை பறந்துவிடுவதால் தான்

உண்மைதான்.. மனம் விட்டுச் சிரிக்கிறோம். எப்பொழுது? அகந்தை நம் உள்ளத்தில் இல்லாத பொழுது.. அகந்தை நம் மனதில் உள்ளபொழுது சிரிக்கும் சிரிப்புக்கு ஆணவச்சிரிப்பு என்று பெயர்.

அங்கே சிரிப்பவர்கள் சிரிக்கட்டும் அது ஆணவச்சிரிப்பு
இங்கே நீ சிரிக்கும் புன்சிரிப்போ ஆனந்தச் சிரிப்பு

அகந்தை இல்லா மனதின் சிரிப்பு அவர்களின் மனதையும் நம் மனதையும் இலேசாக்கி விடுகின்றன.

அப்புறம் சிரிப்பு எப்படி அகந்தையைக் களையும் என்று கேள்வி எழுகிறது..

அகந்தை இல்லா பிள்ளை உள்ளச் சிரிப்பைக் காணும்பொழுது நம் உள்ளத்தில் உள்ள அகந்தை காணாமல் போகிறது. அந்தச் சிரிப்புக்கு அத்தனை வலிமை உண்டு..


கண்ணீர் கரிப்பது ஏனோ?
வினைகள் உப்பாய்க் கரைவதினால் தானோ?

கண்ணீர் மட்டுமல்ல இரத்தமும் உப்புச் சுவைதான். கண்ணீரும் இரத்தமுமாய்த்தானே நாம் வினைகளைக் கரைக்கிறோம்..அது மட்டுமில்லை. வினைகளைக் களைக்க இன்னொரு வழியும் உண்டு. அது உழைப்பு. வியர்க்க வியர்க்க உழைப்பு. அந்த வியர்வையும் உப்பு தாங்கியே வருகிறது.

கடலும் உப்பு கரிக்கிறது. எத்தனையோ வினைகளைக் கரைத்த ஆற்று நீரின் மொத்தவடிவாகிய் கடலும் உப்புகரிக்கிறது..

கண்ணீர்த்துளி - அன்பினால், கருணையினால் இப்படி உணர்வுகளினால் உதிர்வது. கண்ணீர் அன்பின் அடையாளம் ஆனாலும் வெறும் கண்ணீர் இயலாமையைக் காட்டுவதாகும்.

இரத்தத்துளி - உணர்வுகளினால் தூண்டப்பட்ட உடல்களில் இருந்து வழிவது. பிறருக்காக இரத்தம் சிந்தும் முன் ஒரு துளிக் கண்ணீராவது சிந்தப்பட்டிருக்கும். அதே சமயம் இரத்தம் சிந்துவது இன்னொருவன் கண்ணில் இன்னொரு துளி கண்ணீரை உண்டாக்கும்..

ஒரு வகையில் இரண்டுமே பலவீனமானவைதான். உண்மையிலேயே வலிமையானது பிறருக்காக உதிர்க்கப்படும் வியர்வைத்துளி தான். இதுதான் கண்ணீர்த்துளி, இரத்தத்துளி இரண்டையும் நிறுத்தும் சக்தி கொண்டது.


சோகம் ஏன் கனக்கிறது?
வாழ்வின் சத்தியம் அழுத்துவதால்தான்...

இது மிகவும் கனமான தகவலாக இருக்கிறது. ஏனென்றால் இதில் சத்தியம் இருக்கிறது. :D:D:D:D

சத்தியத்தின் இருப்பு ஸ்திரமானது. ஸ்திரமான பொருள் கனமாகத்தானே இருக்கும். சோதனை வரும்பொழுது சத்தியம் அறிகிறோம். மனம் பாரமாகிறது.

இந்தக் கனத்தை அகற்ற என்ன செய்ய? முன்னே கால் வைத்துப் பார்க்கலாம். அதாவது....

சாத்தியம் என்ற எண்ணத்தை மனதில் எடுத்து வைக்க வேண்டும்.. இந்த எண்ணம் கனத்தை அசைத்துப் புரட்டி வெளியே தள்ளிவிடும். சோகங்களில்... இதுவும் கடந்து போகும் என்றெண்ணி... அடுத்து என்ன? என்ற எண்ணத்துடன் காலெடுத்து வைக்கையில் அந்தக் கனம் புரண்டு விடுகிறது..


துக்கம் பழகினால் சுகமாவது ஏனோ?
பகிர்ந்து கொள்ள அருகில் வரும் இறைவனை உணர்வதால் தானோ?

உங்கள் அனுபவக் கவிதையில் எனக்கு மிகவும் பிடித்த வரிகள் இவைதான். துக்கம் பழகு!!! மிக அபாரமான இரு வார்த்தைகள். இவை கேட்பதற்கு பித்த மொழிகளாய் இருந்தாலும் அனுபவம் அவை சித்த மொழிகள் என்று காட்டுகின்றன.

துக்கம் பழகுதல் என்றால் தன்னை வருத்திக் கொள்ளுதல் அல்ல. துக்கம் என்பது வாழ்வின் ஒரு பாதியை எடுத்துக் கொள்வது. துக்கம் வராத பிறவிகளே இல்லை. துக்கம் என்பது வாழ்வின் ஒரு பகுதி. அது அவ்வப்பொழுது வந்து போய்க் கொண்டே இருக்கிறது. அதைப் வரவேற்கவும் வழியனுப்பவும் நாம் பழகிக் கொள்ள வேண்டி இருக்கிறது.

துக்கம் பகிர்ந்து கொள்ளும் பொழுது ஆதரவும் கேட்கும் காதுகள், தட்டிக் கொடுக்கும் கைகள், கண்ணீர் ததும்பும் விழிகள் சாய்த்துக் கொள்ளும் தோள் இப்படி பலவற்றின் வழியாக இறைவனை, இறைத்தன்மையை நாம் உணர்கிறோம்.

ஏனோ தானோ என்றுத் தலைப்பிட்டாலும் ஏன்? தான்.. என்று அழுத்தம் திருத்தமாக உங்கள் அனுபவத்தைப் பதிவு செய்திருக்கிறீர்கள்.

தொடர்ந்து எழுதுங்கள்!!!

ஜனகன்
31-10-2010, 10:18 AM
ஜானகியம்மா கவிதை அழகு.

அதற்கு தாமரை தந்த விளக்கம் சூப்பரோ...சுப்பர்....

தாமரை
31-10-2010, 10:33 AM
சம்பந்தப்பட்டவர்கள் இதை தகுந்த பகுதிக்கு மாற்றுமாறு கேட்டுக்கொள்கிறேன்
அன்புடன்
மணியா...:)

மாற்றிக் கொண்டோம்..

எங்கள் மனதிற்கு...

:icon_b::icon_b:

ஜானகி
31-10-2010, 12:53 PM
நன்றி, தாமரை அவர்களே

ஏனோ, தானோ என்று நான் எழுதியதற்குள் இவ்வளவு நிதர்சன உண்மைகளா?

நன்றி

தாமரை
09-11-2010, 02:33 AM
கண்ணீர் கரிப்பது ஏனோ?
வினைகள் உப்பாய்க் கரைவதினால் தானோ?

http://www.tamilmantram.com/vb/showthread.php?p=224746#post224746

கண்ணீர் - உப்பு கவிதைகள் நீண்ட நாட்களுக்கு முன்பு எழுதியது..
மேலோ கொடுத்த சுட்டியின் மேல் சொடுக்கவும். அடுத்தடுத்து இருக்கும் பதில் கவிதைகளும் நன்றாக இருக்கும்

மறக்காமல் அந்தத் திரியின் முதல் பதிவையும் படிச்சு ரசிங்க.. :D:D:D

http://www.tamilmantram.com/vb/showthread.php?t=6648