PDA

View Full Version : அந்திமக் காலம்...



சசிதரன்
28-06-2010, 07:04 PM
பூக்கள் விரும்புவாயென
பறித்து திரும்புகையில்...
உயிரற்ற பூக்கள் பிடிக்காதென
முகம் திருப்பிக் கொள்கிறாய்.

நட்சத்திரங்கள் அழகென...
இரவினை ரசித்திருக்கையில்...
சூரியன் வருமென
விடியலை எதிர்பார்க்கிறாய்.

கவிதை தோன்றாமல்
கிழித்தெறிகையில்...
காகிதம் குறித்து நீ
கவலை கொள்கிறாய்.

என் கனவுகள் குறித்த
எந்த கவலையுமின்றி...
உன் உறக்கத்தில்
கவனமாயிருக்கிறாய்.

புன்னகை மறந்துவிட்ட
நம் உதடுகளில்..
அடர்த்தியாய் படர்ந்திருக்கிறது
மௌனம்.

இடைவெளிகள் பழகிவிட்ட
இக்காலத்தின் நிஜத்தினை...
ஏற்கவோ மறுக்கவோ
அஞ்சுகிறது மனம்.

அறை முழுதும் மெல்ல
வழிந்தோடும் இசையில்
கரைந்திருக்கும் உன்
ரசனையை நினைத்தபடி...

யாழெடுத்து
மீட்ட துவங்குகிறேன்.
தந்திகள் அறுபட்டிருப்பதாய் கூறி...
நடக்க தொடங்குகிறாய் சலனமற்று.

அறுந்த தந்திகளினூடே
தேங்கி வழியும் இசை
மெல்ல மெல்ல பரவுகிறது...
கேட்க யாருமற்ற அறை முழுதும்

nellai tamilan
28-06-2010, 07:17 PM
பூக்கள் விரும்புவாயென
பறித்து திரும்புகையில்...
உயிரற்ற பூக்கள் பிடிக்காதென
முகம் திருப்பிக் கொள்கிறாய்.


அழகான வரிகள்
ரசித்த சொற்கள்

அழகான கவிதை.

விரும்பியவளின் விரும்பாத செயலகளை அழகாக கோர்த்து இருக்கிறீர்கள் தோழரே.

வாழ்த்துக்கள்

கீதம்
28-06-2010, 10:18 PM
இது வாழ்க்கையின் அந்திமக்காலமா? காதலின் அந்திமக்காலமா? புரியவில்லை. எதுவாயிருப்பினும் பற்றற்றுப் போய்விட்ட ஒரு மனதிடம் பாசம் நாடி உருகுகிறது, மற்றோர் மனம். அந்திமக்காலமாயில்லாது, அந்திப் பொழுதாய் இருப்பின் அடுத்தநாளுக்கான விடியலுக்கு உத்திரவாதம் உண்டு.

நெஞ்சம் தொட்டுசெல்லும் கவி வரிகளுக்கும், கவிஞருக்கும் என் மனமார்ந்த பாராட்டுகள்.

nambi
29-06-2010, 04:05 AM
எல்லோருக்கும் எப்படி? ஒரே மாதிரியாக..... இறுதி நிலையைப்பற்றிய கவிதைகள்....கவிதை நன்று...பகிரிவுக்கு நன்றி!

சசிதரன்
30-06-2010, 07:37 AM
நன்றி நெல்லை தமிழன், கீதம் மற்றும் நம்பி...:)

@கீதம்...
காதலின் அந்திமக் காலத்தையே குறித்திருந்தேன். :)

சிவா.ஜி
30-06-2010, 10:15 AM
காதலைவிட்டுக் காதலி பிரிந்துபோகும் அந்திமக் காலத்தை அதன் வலியோடு வரிகளாக்கியிருக்கும் விதம் அழகு.

வாழ்த்துக்கள் சசி.

பா.ராஜேஷ்
30-06-2010, 06:40 PM
நல்லதோர் கவிதை வரிகள். வாழ்த்துக்கள் நண்பரே..

சசிதரன்
01-07-2010, 06:11 AM
நன்றி சிவா அண்ணா மற்றும் ராஜேஷ்...:)

அமரன்
01-07-2010, 05:29 PM
அநேகமான உங்கள் கவிதைகளில் குறியீடு ஒன்றாவது உட்புகுந்து விடுகிறது. யாழை காதலாகவோ காதலிசை கொட்டும் மனசாகவோ எடுத்துக்கொள்ள முடிகிறது.

உதடுகள் அடர்ந்திருக்கும் மௌனம்... சொல்லில் அடக்க இயலாத் தருணம். காதல் செறிந்த போதும் சரி.. பழுத்து தூர விழுந்த போதும் சரி.. இத்தருணம் மலரும்.

குறை கூறாமல் ஏக்கத்தை வெளிப்படுத்தியதில் காதல் உயர்ந்து நிற்கிறது. இதயத்தை ஆக்ரமிக்கிறது.

பராட்டுகள் சசி.

govindh
01-07-2010, 07:47 PM
'புன்னகை மறந்துவிட்ட
நம் உதடுகளில்..
அடர்த்தியாய் படர்ந்திருக்கிறது
மௌனம்.'

வாடியக் காதலை
வடித்திருக்கும் விதம் அருமை.

வாழ்த்துக்கள் சசிதரன்.