PDA

View Full Version : மாணவனின் சோகம்



பாலகன்
25-05-2010, 03:15 PM
என் மாணவனே! ஏன் மாணவனே!
ஏன் எனக்கு செவி கொடுக்க மறுக்கிறாய்.
வீட்டுப்பாடம் தவிர்க்கிறாய்!
தேர்வில் தோற்கிறாய்!
குறைந்த மதிப்பெண் எடுக்கிறாய்!
ஞாபகசக்தி இழக்கிறாய்!
எதையும் அறியாதவனாய் மாறுகிறாய்!

ஓ ஓ அதனால் தானா!
உன் மனம் என்னிடம் அழுகிறது!
உன் வார்த்தைக்கு நான் செவிகொடுக்காததாலா..
உன் அழுகையை நான் கவனிக்காததாலா...
உன் பெற்றோர் உன்னை உதாசீனப்படுத்தியதாலா!

ஓ இதெல்லாம் எனக்கு எப்படி தெரியும்னு நினைக்கிறாயா?
நீ எனக்கு 5001வது மாணவனாயிற்றே....


நண்பர்களே இது எனது முதல் குறுங்கவிதை..... :)
அன்புடன்
மகாபிரபு

சிவா.ஜி
25-05-2010, 03:25 PM
ஆசிரியர் சொல்றாரா மாணவனைப் பார்த்து.....
இப்ப எந்த ஆசிரியர்...தனித்தனியா செவிகொடுக்கிறார்...??

முதல் குறுங்கவிதைக்கு வாழ்த்துக்கள்.

(ஒரு குத்துமதிப்பாத்தான்...புரிஞ்சிக்கிட்டேன்...ஆனா சத்தியமா...முழுசா புரியலைங்க மகாபிரபு.)

பாலகன்
25-05-2010, 03:39 PM
முதல் குறுங்கவிதைக்கு வாழ்த்துக்கள்.

(ஒரு குத்துமதிப்பாத்தான்...புரிஞ்சிக்கிட்டேன்...ஆனா சத்தியமா...முழுசா புரியலைங்க மகாபிரபு.)

வாழ்த்துகளுக்கு நன்றி சிவா.ஜி அண்ணா!

நான் ஒரு தனியார் பள்ளியில் ஆசிரியர். நான் கண்டவரையில் பல மாணவர்கள் காதிருந்தும் செவிடாக உள்ளனர்.. செய்த தவற்றையே திரும்ப திரும்ப செய்கின்றனர். பெற்றோருக்கு அனுப்பும் குறிப்புகளையும் அவர்களிடம் காட்ட தவறுகின்றனர். இதற்கெல்லாம் காரணம் பெற்றோர்கள் தங்களது வேலைகளில் மும்முரமாக இருப்பதால் இவர்களை பார்த்துகொள்ளும் பொறுப்பை மற்றவர்களிடம் விடுகின்றனர். ஆனால் தண்டிக்க மட்டும் சரியாக வந்துவிடுகின்றனர். அதனால் பிஞ்சு மணம் அழும் குரல் என்போன்ற ஆசிரியர்களுக்கு தான் புரியும் என்பதை தான் அப்படிசொன்னேன்.

எனது அனுபவத்தில் அவன் இத்தனையாவது என்று தான் அந்த எண்.

nambi
25-05-2010, 03:52 PM
இப்பொழுது புரிகிறது எனக்கும். முதலில் வேறுமாதிரி நானும் புரிந்துகொண்டேன். (அந்த எண் எதைக்குறிக்கிறது? என்பதில் வந்த சந்தேகம்) ஆசிரியரின் தவிப்பும் புரிகிறது. பகிர்வுக்கு நன்றி!

சிவா.ஜி
25-05-2010, 04:25 PM
ஓ...அப்ப நான் புரிஞ்சிக்கிட்டது சரிதான். ஆசிரியரின் பார்வை நன்றாக இருக்கிறது. பாவம் மாணவர்கள் என்ன செய்வார்கள். சரியான வழிகாட்டுதல்கள் இருந்தால்...அவர்களை ஒளிரவைக்க முடியும்.

வாழ்த்துக்கள் மகாபிரபு.

அக்னி
25-05-2010, 04:41 PM
மாணவ மனம் புரியும்
பக்குவம்,
ஆசிரியரின் அனுபவம்...

மாதா பிதா பெற்றுக்கொள்ள மட்டுமல்ல,
குரு கற்றுத்தர மட்டுமல்ல...

உணர்த்தும் கவிதை அழகு...
முதற்குறுங்கவிதைக்கு விசேட பாராட்டு...

பா.ராஜேஷ்
25-05-2010, 04:46 PM
முதல் கவிதைக்கு பாராட்டுக்கள் மகாபிரபு. தொடர்ந்து எழுதுங்கள். புரிந்து கொள்பவர்கள் தானாக புரிந்து கொள்வார்கள்.. ;)

பாலகன்
25-05-2010, 05:24 PM
மாணவ மனம் புரியும்
பக்குவம், ஆசிரியரின் அனுபவம்...



நன்றி அக்னி அண்ணா! நான் சொன்ன மாணவர்கள் அரபி மாணவர்கள். (அவர்கள் உண்மையிலேயே பாவம்) நம் மாணவர்களை போன்ற பிள்ளை பிராயம் அவர்களுக்கு கிடையாது.


முதல் கவிதைக்கு பாராட்டுக்கள் மகாபிரபு. தொடர்ந்து எழுதுங்கள். புரிந்து கொள்பவர்கள் தானாக புரிந்து கொள்வார்கள்.. ;)

பாராட்டுகளுக்கு நன்றி ராஜேஷ். புரியவைப்பது தானே நமது கடமை :)

muthuvel
26-05-2010, 08:15 AM
வாழ்த்துகளுக்கு நன்றி சிவா.ஜி அண்ணா!

நான் ஒரு தனியார் பள்ளியில் ஆசிரியர். நான் கண்டவரையில் பல மாணவர்கள் காதிருந்தும் செவிடாக உள்ளனர்.. செய்த தவற்றையே திரும்ப திரும்ப செய்கின்றனர். பெற்றோருக்கு அனுப்பும் குறிப்புகளையும் அவர்களிடம் காட்ட தவறுகின்றனர். இதற்கெல்லாம் காரணம் பெற்றோர்கள் தங்களது வேலைகளில் மும்முரமாக இருப்பதால் இவர்களை பார்த்துகொள்ளும் பொறுப்பை மற்றவர்களிடம் விடுகின்றனர். ஆனால் தண்டிக்க மட்டும் சரியாக வந்துவிடுகின்றனர். அதனால் பிஞ்சு மணம் அழும் குரல் என்போன்ற ஆசிரியர்களுக்கு தான் புரியும் என்பதை தான் அப்படிசொன்னேன்.

எனது அனுபவத்தில் அவன் இத்தனையாவது என்று தான் அந்த எண்.
எனக்கும் இந்த அனுபவம் உண்டு

சுடர்விழி
26-05-2010, 09:47 AM
கவிதை ரொம்ப நல்லா இருக்கு.....சில பெற்றோர்கள் சம்பாதித்து பிள்ளைகள் கேட்பதை வாங்கிக் கொடுப்பது மட்டுமே தங்கள் கடமையாக நினைக்கிறார்கள்... மாணவனைப் புரிந்து கொள்ளும் ஆசிரியர் கிடைப்பதும் அரிது...பாராட்டுக்கள்.

கீதம்
26-05-2010, 10:42 AM
மாணவனுக்காய் வருந்தும் ஆசிரியரின் உணர்வு வெளிப்பாட்டை இன்னும் கூடுதலாய்க் காட்டியிருந்தால் கவிதை வலு பெற்றிருக்கும்.

முதல் கவிதையென்றாலும் மிகவும் அருமையாக உள்ளது. தொடர்ந்து எழுத எழுத எழுத்து மெருகேறும். பாராட்டுகள்.

அமரன்
06-06-2010, 12:39 PM
எப்போதும் நான் ஆசிரியர்களுக்குச் சொல்வது, புத்தகங்களூடு மாணவர்களைத் தேடாது மாணவர்களூடு புத்தகங்களைத் தேடுங்கள்.

பெற்றோர்களை முழுமையாகக் குறை சொல்ல முடியாது. பல்வேறு சுமைகள், சுழல்வுகளுக்கு நடுவில் பிள்ளைகளைப் படிக்க அனுப்புகிறார்கள். ஆசிரியர் மீதான நம்பிக்கைதான் அதுக்குக் காரணம். அதற்கேற்ற மாதிரி ஆசிரியர் நடக்க வேண்டும். அவருடைய அணுகு முறையில் மாணவன் மட்டுமல்ல பெற்றோரும் மாறும் காலம் மலரும்.

முதல் கவிதை முத்தாக வந்ததுக்கு பாராட்டுகள் பிரபு.

பாலகன்
07-06-2010, 06:24 PM
எனது முதல் கவிதையை வாழ்த்திய அன்பு சொந்தங்களுக்கு நன்றி.

குணமதி
08-06-2010, 03:39 AM
நல்ல தொடக்கம்.

பாராட்டும் வாழ்த்தும்.

sharavanan
08-07-2010, 11:31 AM
:) super. continue

சரண்யா
08-07-2010, 03:46 PM
மாணவன் மனிதனாக
மாறினால் தானே...
மார்க் வாங்கும்
மனித வடிவில்
இயந்திரம் தானே..
அதனால் செவிசாய்க்க
மறுக்கிறான்...
நிச்சயம் பின்னாளில்
உணர்கிறான்...என்பதை
மறுக்க இயலாது தானே..
பாராட்டுகள்....தங்களின் பகிர்வுக்கு நன்றி...

ஓவியன்
08-07-2010, 04:36 PM
நம் மன்ற உறுப்பினர்களில் பலர் தத்தம் முதல் கவிதையை நம் மன்றத்தில்தான் எழுதியிருக்கின்றார்கள் (நான் உள்ளடங்கலாக, நீ எழுதுறதெல்லாம் கவிதையா என்றெல்லாம் என்னைக் கேட்கக் கூடாது. :aetsch013:). இதுவும் நம் மன்றத்தின் சிறப்புக்களில் ஒன்று. :icon_b:

____________________________________________________________________________________________________

’மாதா,பிதா,குரு, தெய்வம்’ என்றுதான் நம் முன்னோர்கள் நமக்குச் சொல்லித்தந்திருக்கிறார்கள். அதாவது தெய்வத்துக்கு முன்னர் ‘குரு’வை மதிக்கும் பண்பு நம் பாரம்பரியத்தில் ஊறி வந்திருக்கின்றது. அத்தகைய குருவை பற்றிய உங்கள் முதல் கவிதைக்கு என் வாழ்துகள்..!! :icon_b:

பாலகன்
08-07-2010, 04:51 PM
நன்றி சரண்யா அக்கா மற்றும் ஓவியன் அண்ணா! :)