PDA

View Full Version : எட்டுத்தூண்கள்



Ravee
07-12-2009, 02:50 PM
எட்டுத்தூண்கள்



http://static.flickr.com/3627/3509658026_b05a928ef4.jpg





எங்கள் வீட்டின் நடுவே

எட்டு தூண்கள்

திடம் வாய்ந்த தேக்குத் தூண்கள்

அடி பருத்து கை கொள்ளாமல்

விட்டம் தொடும் போது வேலைபாடுகளுடன்

இப்போதும் படுத்துக்கொண்டு பார்த்தால்

வானத்தை தாங்கி நிறுக்கும்

மேருமலை போல

வழுவழுக்கும் வார்னிஷ் பூச்சு

அதில் முகம் பார்த்த நாட்கள் கண்களில்

சுட்டிக்குழந்தைகள் நாங்கள்

ஆளுக்கொரு தூணை கட்டி அனைத்து

தட்டாமாலை சுற்றிய காலம் கண்களில்

நாட்கள் கடந்து போனாலும்

தூணின் கோப்பு குறையவில்லை

படித்து முடித்து பட்டணத்தில் வேலை

ஒரு நாள் காலை வந்த செய்தி

பாகம் பிரிக்கணும் வா என்று

அப்பா சித்தப்பாகள் நாலு பேரும்

ஆளுக்கு ஒரு திசை நின்றார்கள்

அப்பாவிடம் பேசிப்பார்த்தேன்

பிடி இல்லை

சித்தப்பாகளோ ஆளுக்கொரு

திசை நின்றார்கள்

கையெழுத்து போட்ட பின்னே

எங்கள் பங்குக்கு இரண்டு தூண்கள்

இன்றும் ஏக்கத்துடன் பார்க்கிறேன்

எதிர் வீட்டு தூண்களை

இன்றும் ஏக்கத்துடன் பார்க்கிறேன்

எதிர் வீட்டு சொந்தங்களை

தொடும் தூரத்தில் இருந்தாலும்

தொட முடியவில்லை

குணமதி
07-12-2009, 03:04 PM
இழந்தது தூண்களை மட்டுமா?

பிரித்தது தூண்களை மட்டுமா?

நன்றாகக் கூறியுள்ளீர்கள்.

ஜனகன்
07-12-2009, 03:33 PM
மிகவும் நன்றாக இருக்கின்றது உங்கள் கவிதை. மென் மேலும் வளர வாழ்த்துக்கள்

இன்பக்கவி
07-12-2009, 05:03 PM
அண்ணா..
ரொம்ப நல்லா இருக்கு..
இது கவிதை மட்டும் இல்லை அண்ணா...
பாக பிரிவனை என்ற பெயரில் உணர்வுகளுக்கு
உயிரோடு சமாதி செய்வது...
நல்லா இருக்கு அண்ணா...

இளசு
07-12-2009, 07:12 PM
அஞ்சு வயசில் அண்ணன் - தம்பி..
பத்து வயசில் பங்காளி..



கண் கசிய வைத்த கவிதை!


பாராட்டுகள் ரவீ..

கா.ரமேஷ்
08-12-2009, 03:33 AM
அருமையான கருத்துக்கள் நிறைந்த கவிதை ரவீ....

படித்தவுடன் எங்கள் வீட்டிலும் நடந்த உண்மை நிகழ்ச்சி நினைவிலோட வைத்தது... எப்படியோ காலங்கள் கடந்து அனைவரும் சந்தோசமாக இப்போது இருந்தாலும்.. சிறுவர்களான சகோதரிகள்..சகோதரர்கள் எங்களின் அந்த நேர தவிப்பு ஆயிரம் ரணங்கள்... பாகப்பிரிவினை என்பது மிகப்பெரிய கொடூரம், எத்தனையோ வருடங்கள் விட்டுக்கொடுத்து வாழ்பவர்கள் சின்ன சின்ன விசங்களில் அந்த நேரங்களில் மாறுபட்டு போய்விடுகின்றனர் என்பது ஆச்சர்யமான விசயம்.

பாராட்டுக்கள் ரவீ..