PDA

View Full Version : வான் நோக்கிய ஆசைகள்.....!



வசீகரன்
27-06-2009, 03:13 PM
வான் பார்க்கும் ஆவலில்
விரிகின்றன சில சிறகுகள்....

வசந்தங்களை எதிர்நோக்கி
வாஞ்சையுடன் பாத்திருக்கின்றன
காகித மலர்கள்....

வாய்ப்புகள் கிடைக்குமானால்
வானுயர அல்ல
மேகங்களில் மழை தொட்டு
விடும் சிறிய ஆசைகள்
சில பறவைகளுக்கு.....

வாடிப்போக அல்ல வழிநெடுக
மணம்வீசிட மனம்
இந்த மலர்களுக்கு....

மறுக்கப்படும் சின்ன
புன்னகைகள்....
அறுக்கப்படும் ஆரம்ப
கனவுகள்....

வாய்ப்புகள் வளமைகளுக்கே
கம்பளம் விரிக்கின்றன......

காத்திருக்கும்
புன்னகைகள் வரவேற்கக்கிடையாமல்
நிற்கின்றன வாசலில்.....

வான்தூர நிலவாய் பார்த்திட
எட்டாமலே போகின்றன
சில ஏக்கங்கள்....

ஆசைகள் ஆழக்காடல்
முத்தெடுக்க நினைப்பவரை மூழ்கவிடுங்கள்
அதற்க்கு அணைவகுப்புகள்
போடவைக்காதீர்கள்.....

புன்னகை அழகானவை
அலங்காரம் தேவை இல்லை
அதற்க்கு அரிதாரம்
போடவைக்காதீர்கள்....

மகிழ்ச்சி சக்தி மிகுந்தது
கடிவாளம் கொண்டு
கட்டி நிறுத்த முடியாதது

அனைவருக்கும் மகிழ்ந்திட
வாய்ப்பு கொடுங்கள்....

ஓவியன்
27-06-2009, 03:28 PM
திறக்காவிட்டால் தட்டுவோம்,
அப்போதும் திறக்காது போனால்,
வாருங்கள் முட்டி உடைப்போம்...

வாய்ப்புக்களைத் தராது போனாலென்ன
வாருங்கள் வாய்ப்புக்களை
வளர்த்தெடுப்போம், நமக்காக
நாம் விரிக்கவிருக்கு சிறகுகளுக்காகா....

நல்ல கவிதைக்கு வாழ்த்துகள் வசீகரன்..!!

வசீகரன்
29-06-2009, 11:19 AM
வாய்ப்புகள் என்றும் வளமைகளுக்கே
கம்பளம் விரிக்கின்றன........

இந்த பேதமை சரியில்லை......

எப்போது அனைவரும் புன்னகைக்கும் நேரம் வரும் .......

கவிதையை பாராட்டியதற்க்கு நன்றி ஓவியன்....

இளசு
30-06-2009, 06:38 PM
எல்லோரும் ஓர் நிறை - பாரதி கூற்று..

சலுகைகள், ஒதுக்கீடுகள், சமூக நீதி - இது இன்றைய நிலை!

இரண்டையும் இணைத்து
எல்லாருக்கும் சமவாய்ப்பு?

வாய்ப்பில்லை என்றே தோன்றுகிறது வசீகரன்..

இருப்பதில் முண்டியடிக்கவே எல்லாருக்கும் பயிற்சி இப்போது!

நிறைய்ய்ய்ய்ய சிந்திக்க வைத்த கவிதை!

பாராட்டுகள் வசீ!

வசீகரன்
02-07-2009, 05:15 AM
கவிதையை வாழ்த்தியமைக்கு நன்றி இளசு அண்ணா.....

அமரன்
02-07-2009, 11:35 AM
சரிதான் வசீ.

இதழ்களின் கசிவெளிகளில் சஞ்சாரிக்கும் போது
சகானாவின் உச்சம் தொடலாம்.

பேதமை உண்மையில் பேதைமை.

என்னில் திறமையாளன் சட்டங்களில் கட்டுண்டு
என்னைப் பிந்தினாலும் ரௌத்திரனாவேன்.

என்னில் "பலமானவன்" குறுக்கால் வந்து
என்னை முந்தினாலும் ரௌத்திரனாவேன்.

இன்மையை இனிமையாகச் சொல்வோம்.
புன்னகை வீசி உலகை வெல்வோம்.

வளர்வோம்...
பதவியால் அல்ல*
தகுதியால்..

பாராட்டுகள்.

வசீகரன்
03-07-2009, 05:33 AM
நன்றி அமரன்.... இந்த உலகில் யாரும் உயர்ந்தவரும் அல்லர்... தாழ்ந்தவரும் அல்லர்
நாம்தான் இந்த மடத்தனமான பேதமைகளையெல்லாம் உருவாக்கி வைத்து
கொண்டிருக்கிறோம்.... மனிதர்க்கு மனிதர் பேதமைகள் உருவாக்கும் நிலை
மாறவேண்டும்....

கா.ரமேஷ்
03-07-2009, 06:14 AM
அருமையான வரிகள் வசீ....

புன்னகையை விட சிறந்த சினேகம் எதுவும் இல்லை எனலாம்.... இதையெல்லாம் நகர வாழ்க்கையில் கானமுடியாதது வேதனைதான் தருகிறது... சிலதருணங்களில் அந்த புன்னகையை நேர்கொள்ளும்போது மனம் கொள்ளும் மகிழ்ச்சியே தனிதான்... அதனால் புன்னகையால் அன்பு செய்வோம்

///மறுக்கப்படும் சின்ன
புன்னகைகள்....////
மறுக்கப்படும் புன்னகைகளுக்கு வாய்ப்பு கொடுங்கள் சந்தோசப்படட்டும் மனங்கள்...

சசிதரன்
04-07-2009, 04:00 PM
//காத்திருக்கும்
புன்னகைகள் வரவேற்கக்கிடையாமல்
நிற்கின்றன வாசலில்.....

வான்தூர நிலவாய் பார்த்திட
எட்டாமலே போகின்றன
சில ஏக்கங்கள்.... //

வசீகரிக்கும் வார்த்தைகள் வசீகரன்... நல்லதொரு கவிதை... வாழ்த்துக்கள்...:)

வசீகரன்
06-07-2009, 04:46 AM
///மறுக்கப்படும் சின்ன
புன்னகைகள்....////
மறுக்கப்படும் புன்னகைகளுக்கு வாய்ப்பு கொடுங்கள் சந்தோசப்படட்டும் மனங்கள்...

ஆமாம் ரமேஷ்.... ஒரு சின்ன ஆதங்கத்தில் விளைந்ததுவே இந்த கவிதை.....


யாருடைய மகிழ்ச்சியையும் யாருக்கும் கட்டு படுத்துவதற்க்கு அனுமதி இல்லை என்பேன்...

இந்த கவிதையை பாராட்டி கருத்திட்டமைக்கு
மிக்க சந்தோசம் ரமேஷ்....!

வசீகரன்
06-07-2009, 04:49 AM
//
வசீகரிக்கும் வார்த்தைகள் வசீகரன்... நல்லதொரு கவிதை... வாழ்த்துக்கள்...:)


வாங்க சசி எங்கே ரொம்ப நாட்களாக ஆளையே காணோம்.....

கவிதையை பாராட்டியதற்க்கு ரொம்ப நன்றி சசி....