PDA

View Full Version : கண்ணீர்ப் பிரவாகம்



M.Rishan Shareef
08-04-2009, 03:49 PM
கண்ணீர்ப் பிரவாகம்

ஒரு சமுத்திர உடலின் மேல்
பனிமுகில் போர்வை விழுந்தது
எதன் ஈரத்தை
எது வாங்கிக் கொண்டதென்ற
கணக்குகளேதுமற்ற வெளியின் காற்று
எல்லாத் திசைகளிலும்
துளிகளாய்ப் படிந்தது

அம் மலையினுச்சியில் சிறகடிக்கிறது
ஒரு பெரும் விஷப்பறவை
கூடுகளைக் கிளைகளை
அடைந்திருக்கும் சிறுகுருவிகள்
அச்சத்தில் நடுங்கிடத் தன்
சொண்டூறி வழியும் எச்சிலில்
நகங்களைக் கூர்படுத்துகிறது மாமிசப்பட்சி
உன்னைப் போல

நான் மணற்கரை
கடும்விசை கொண்டு
உன் பாதச்சுவடுகளைத் தழும்பாக்கியபடி
என் மேனி முழுதும் நடக்கிறாய்
உனது தடங்களிலிருந்து தொடர்ந்தும்
எனதுள்ளிருக்கும்
கண்ணீரூற்றுக்கள் பிரவகிக்கின்றன
இருப்பினும் எப்பொழுதும்
இருட்டறைப் பிணங்களை எட்டாது
சுடுகாட்டு நிலாக்கீற்று

- எம்.ரிஷான் ஷெரீப்,
இலங்கை.

நன்றி - 'வடக்குவாசல்' பெப்ரவரி 2009 இதழ்

பாரதி
08-04-2009, 04:08 PM
சூரியக்கதிர்களும் தரை தொட்டவுடன் அழும் வேளையில்
நிலாக்கீற்றுக்கு ஏங்க வேண்டிய அவசியமென்ன..?
முன்பெல்லாம் சுடுகாடு, இடுகாடு
ஊருக்கு ஒதுக்குப்புறம் - ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு குழி..

இப்போது வாழ்விடம்தான் ஒதுக்குப்புறமாகி விட்டது.
வாழ்ந்த இடம் சவக்குழியாக
மாறி இருப்பதை மட்டுமே வரலாறு வாசம் பிடிக்கும்.
தம்மக்கள் குருதி உறிஞ்ச முடியாமல்
தரையும் கூட கண்ணீர் வடிக்கும்.

செலவழிக்கவே வழியில்லாத போது,
இப்போதெல்லாம் செலவு குறைவுதான்.
"இன்னார்" என்று சொல்ல வேண்டிய அவசியமில்லை.
"இந்தநாள்" என்று குழிக்கு அடையாளமிட்டால் போதும்.

தாய்ப்பால் வற்றிய தனயன்கள்
தரைக்கடியில் தூங்குமிடத்தில்
பாழாய் போன கண்ணீர் மட்டும்
ஏனின்னும் வற்றுவதேயில்லை?

------------------------------------------------------------

அன்றாடம் குருதி தோய்ந்த வார்த்தைகளை கேட்டு கேட்டு
இன்னும் மரத்துப்போகாமல் இருக்கும் நான் என்ன சொல்ல.....?

M.Rishan Shareef
12-04-2009, 07:40 AM
அன்பின் பாரதி,

//சூரியக்கதிர்களும் தரை தொட்டவுடன் அழும் வேளையில்
நிலாக்கீற்றுக்கு ஏங்க வேண்டிய அவசியமென்ன..?
முன்பெல்லாம் சுடுகாடு, இடுகாடு
ஊருக்கு ஒதுக்குப்புறம் - ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு குழி..

இப்போது வாழ்விடம்தான் ஒதுக்குப்புறமாகி விட்டது.
வாழ்ந்த இடம் சவக்குழியாக
மாறி இருப்பதை மட்டுமே வரலாறு வாசம் பிடிக்கும்.
தம்மக்கள் குருதி உறிஞ்ச முடியாமல்
தரையும் கூட கண்ணீர் வடிக்கும்.

செலவழிக்கவே வழியில்லாத போது,
இப்போதெல்லாம் செலவு குறைவுதான்.
"இன்னார்" என்று சொல்ல வேண்டிய அவசியமில்லை.
"இந்தநாள்" என்று குழிக்கு அடையாளமிட்டால் போதும்.

தாய்ப்பால் வற்றிய தனயன்கள்
தரைக்கடியில் தூங்குமிடத்தில்
பாழாய் போன கண்ணீர் மட்டும்
ஏனின்னும் வற்றுவதேயில்லை?

------------------------------------------------------------

அன்றாடம் குருதி தோய்ந்த வார்த்தைகளை கேட்டு கேட்டு
இன்னும் மரத்துப்போகாமல் இருக்கும் நான் என்ன சொல்ல.....?//

நீண்ட நேரம் யோசிக்கச் செய்தது உங்கள் வரிகள். உண்மையான வரிகள்..மிகுந்த துயர் தரும் வரிகள்.

வருகைக்கும் கருத்துக்கும் நன்றி நண்பரே !