PDA

View Full Version : உலகமே நீ தான் (சிறுகதை)



ரங்கராஜன்
11-12-2008, 05:10 PM
உலகமே நீ தான்

மருத்துவமனையில் இருக்கும் மருந்து கடையில் முத்து நின்றுக் கொண்டு இருந்தான், அவனின் முகம் வாடி இருந்தது கடைக்கார பையன் வந்து

"சார் இந்தாங்க சார், லோடோஸ் மாத்திரை மட்டும் இல்லை, அதுதான் முக்கியமான ஹார்டு மாத்திரை, அரை மணி நேரம் கழித்து வாங்க, அதற்க்குள் நான் வாங்கி வைக்கிறேன்" என்றான்.

"சரி" என்பது போல தலை ஆட்டி விட்டு, எதோ சிந்தனையில் ஆஸ்பத்திரி அறைக்குச் சென்றான். உள்ளே முத்துவின் அம்மா படுக்கையில் படுத்துக் கொண்டு இருந்தாள், செயற்கை சுவாசம் வைத்திருந்தார்கள். படுக்கைக்கு அருகில் முத்துவின் மனைவியும், அவளின் தோள் மீது 3 வயது பெண் குழந்தையும் தூங்கிக் கொண்டு இருந்தது. முத்து வருவதை பார்த்த மனைவி

"என்னங்க இப்ப தான் பெரிய டாக்டர் வந்துட்டு போனாரு, எங்க போய் இருந்தீங்க"

"மருந்து வாங்க போய் இருந்தேன், சரி என்ன சொன்னாரு"

"பயப்படற மாதிரி ஒண்ணும் இல்லையாம், சாதாரண ரேஸ்பரேட்டரி பிராபளம் தானாம், ஆக்ஸிஜன் வச்சி இருக்காங்க, மதியம் வீட்டுக்கு கூட்டினு போலாம்னு சொன்னார்"

"அதுக்கு தான் அந்த ஜன்னல்களை எல்லாம் மூடியே வைச்சி இருக்க சொன்னேன், கேட்டா தானே, இப்ப பார் என்ன ஆச்சினு" என்றான் கடுமையாக.

இவன் பேசிய சத்தத்தில் அவளின் தோளில் இருந்த குழந்தை சிணுங்கியது. அவன் குரலை தாழ்த்திக் கொண்டு

"சரி சரி, நீங்க இரண்டு பேரும் வீட்டுக்கு போங்க, நான் அம்மாவை டிஸ்ஜார்ஜ் பண்ணி அழைச்சினு வரேன், லட்டு வேற காலையில ஒழுங்க தூங்கல, நீயும் போய் ரேஸ்டு எடு" என்று மனைவியையும் குழந்தையையும் அனுப்பி வைத்துவிட்டு. தன்னுடைய அம்மாவின் பக்கத்தில் உக்கார்ந்தான், அவளின் தலையை கோதி விட்டான்

"ஏம்மா ஏன் அப்படி செஞ்ச, எனக்கு தெரியும் உன்ன பத்தி, உனக்கு உலகமே நான் மட்டும் தானே, எனக்குனா நீ........................................."

நேற்று இரவு 10.45 மணி, ஊரே தூங்கிக் கொண்டு இருக்கும் பொழுது முத்து அசதியாக விட்டிற்க்குள் நுழைந்தான். வீட்டில் அவனுடைய மனைவியும், 3 வயது பெண் குழந்தையும் டி.வி பார்த்துக் கொண்டு இருந்தனர். முத்துவை பார்த்தவுடன் அபி ஒடிவந்து காலை கட்டிக் கொண்டாள்

"ஐயா ஐயா ப்பா அந்தாச்சீ, ப்பா அந்தாச்சீ" என்றாள் குழந்தை.

உள்ளே அறையில் இரும்பல் சத்தம் கேட்டது.

முத்து குழந்தையை தூக்க முயன்று உடல் அசதி காரணமாக தூக்காமல், அப்படியே நாற்காலியில் அமர்ந்து குழந்தையை அனைத்துக் கொண்டு

"ஏன் என் லட்டுச் செல்லம் இன்னும் தூங்கல, ராத்திரி ஆயிடுச்சே, மம்மு சாப்டியா செல்லம்"

"தூக்கம் வல்ல ப்பா" என்றது குழந்தை தன் மழலைக் குரலில். முத்துவின் மனைவி முத்துவை நெருங்கினாள். உள் அறையில் இரும்பல் சத்தம் கேட்டது.

"என்னங்க இன்னிக்கு இவ்வளவு லேட்டு ஆயிடுச்சி, ரொம்ப வேலையா"

"ஆமா, ஏன் இன்னும் லட்டு தூங்கல" என்றான்.

"க்கும் யாரு உங்க பொண்ணா?, உங்க மூஞ்சியை பார்க்காமா தூங்க மாட்டேன்னு சொல்றா" என்றாள்.

"ஏன் அவ உன் பொண்ணு இல்லையா, ஒருநாள் பாரு வாயிலே போடப்போறேன்" என்றான் முத்து.

"ஏய் அபி வா தூங்கலாம், அப்பாவை தொந்தரவு பண்ணாதே, பாவம் டையர்டா வந்து இருக்காருடி வா" என்று குழந்தையை முத்துவிடம் இருந்து தூக்கினாள். குழந்தையும் சிணுங்கிக் கொண்டே அவளிடம் வந்தது. அவள் குழந்தையை அறையில் போய் தூங்கவைத்து விட்டு பத்து நிமிஷத்தில் முத்துவிடம் வந்தாள். அதற்க்குள் முத்து தன்னுடைய ஷூவை கழற்றி வைத்துவிட்டு, முகம் கழுவி படுக்கையில் வந்து சரிந்தான். உள்ளே அறையில் இரும்பல் சத்தம் கேட்டது.

"ஏங்க என்னங்க, சாப்பிடாம படுத்துட்டிங்க வாங்க சாப்பிடலாம்"

"ம்ம்ம்...." என்றான் அசதியாக கண்களை மூடிக் கொண்டு. அவள் அவனின் தலையை எடுத்து தன்னுடைய மடியில் வைத்து கொண்டு

"என்னப்பா, வாங்க சாப்பிடலாம்"

"எனக்கு வேண்டாம், ரொம்ப அசதியா இருக்குடி, நீ போய் சாப்பிடு, அந்த லைட்டை கொஞ்சம் ஆஃப் பண்ணிட்டு போ" என்றான் கண்களை மூடிக் கொண்டு. உள்ளே அறையில் இரும்பல் சத்தம் கேட்டது.

"ஏங்க அம்மா காலையில் இருந்து இரும்பினே இருக்காங்க, கொஞ்சம் போய் என்னனு பாருங்க" என்றாள் அமைதியான குரலில். அவன் சட்டென்று தன்னுடைய சிவந்த கண்களால் அவளை முறைத்தான், பின் சாந்தமானவனாக அவளின் கையை பிடித்துக் கொண்டு

"இங்கபாரு பட்டு, காலையில் எட்டு மணிக்கு போய் சைட்டுல நின்னவன் தான், இப்பதான் வந்து படுக்குறேன். மதியம் சாப்பாடு கூட நின்னுனே தான் சாப்பிட்டேன், உடம்பை அப்படியே வெட்டி போட்டுடலாம் போல இருக்கு, நாளை திரும்பவும் ஓடனும், தயவு செய்து என்னை தூங்க விடு ப்ளீஸ்" என்று திரும்பி படுத்துக் கொண்டான்.

மனைவியும் எழுந்து போய் விட்டாள். முத்து கண்களை மூடியவன் தான்
தூக்கம் அவனை தரதரவென இழுத்துச் சென்றது, உள்ளே அறையில் இரும்பல் சத்தம் கேட்டுக் கொண்டே இருந்தது, இவனும் புறண்டு புறண்டு படுத்தான், ஒரு கட்டத்தில் அவனை அறியாமல்

"அடச்சீ சனியன்" என்று தூக்கத்தில் ஒரு வார்த்தை சொல்லி விட்டான்.

அடுத்த நொடியில் இருந்து இரும்பல் சத்தம் இல்லை, முத்துவும் தூங்கிப் போனான். காலையில் எழுந்தவுடன் அம்மாவை பார்ப்பது அவனின் பழக்கம், அம்மாவின் அறைக்கு போனால், அம்மா கண்கள் சொறுகியபடி மூச்சு விட கஷ்டப்பட்டுக் கொண்டு இருந்தாள்.

காலையில் மருத்துவமனையில் அவளின் தலையை கோதியவுடன் கண் விழித்த அம்மா, தட்டு தடுமாறி பேசினாள்

"ராஜா சாப்பிடியா யா, நேத்து நைட்டு கூட நீ சாப்பிடாம படுத்துட்டீயே" என்றாள். முத்துக்கு அவனை அறியாமல் கண்களில் கண்ணீர் பொங்கியது.

"என்னமா நீ, ஏன் அப்படி செஞ்ச"

"இல்லயா, நீயே பாவம் கஷ்டப்பட்டு உழைச்சிட்டு வர, நா வேற லொக்கு லொக்குனு இரும்பினு இருந்தேன், சரி கொஞ்சம் அடைக்கினு இருக்கலாம்னு பார்த்தா, அது இங்க கூட்டினு வந்துடுச்சி, மன்னிச்சுக்கோ யா ரொம்ப செலவு ஆயிடுச்சா" என்றாள்.

"என்னமா நீ, ஏன் இப்படியெல்லாம் செய்ற எங்களுக்கு நீ தான் முக்கியம், உனக்கு என்ன வேண்டுனாலும் என்னை கேளு மா, அதுக்கு தான் நாங்க இருக்கிறோம்"

"நான் என்னயா கேட்க போறேன், தினமும் ஒரு பத்து நிமிஷம் நீ என் பக்கத்தில் இருந்தாலே போதும்" என்றாள். முத்துவுக்கு என்ன சொல்வதுனு தெரியவில்லை, தன் தாயின் நெற்றியில் சம்மததிற்க்கு அடையாளமாக முத்தம் கொடுத்தான்.

Narathar
11-12-2008, 05:33 PM
மிக அருமையான கதை..........
ஆனால் சில இடங்கள் என் சிறிய மதிக்கு எட்டவில்லை....
இவன் அம்மாவை இரவு பார்க்கவில்லை.... சரி! அதுக்கு அம்மா என்ன செய்தார்? அவன் ஜன்னல்களை மூடியே வைக்கச்சோன்னேனே கேட்டியா என்று ஏன் அவன் மனைவியை கடிந்தான்? புரியவில்லை....

விளக்கம் பிளீஸ்.............

ரங்கராஜன்
11-12-2008, 05:54 PM
அம்மா என்ன செய்தார்? அவன் ஜன்னல்களை மூடியே வைக்கச்சோன்னேனே கேட்டியா என்று ஏன் அவன் மனைவியை கடிந்தான்? புரியவில்லை....

விளக்கம் பிளீஸ்.............

நன்றி நாரதரே
முத்துவின் அம்மாவுக்கு இரும்பல் காலையில் இருந்து இருக்கு, பிள்ளை வந்ததும், அவள் சற்று மிகையாக இரும்பினால் (தன் பிள்ளை வந்து பார்க்க வேண்டும் என்ற ஏக்கத்தில்), இரவில் அம்மாவுக்கு இரும்பல் அதிகமானது. அப்பொழுது முத்து அவனை அறியாமல் தூக்கத்தில் சொல்லிய வார்த்தை, அம்மாவின் காதில் விழுந்துவிட்டது, அவள் தன்னுடைய பிள்ளையின் தூக்கத்தை கெடுக்க கூடாதுனு, தன்னுடைய இரும்பலை அடக்கிக் கொண்டாள், அதனால் அவளுக்கு சுவாச பிரச்சனை வந்து ஆஸ்பத்திரியில் சேர்க்கப்பட்டாள். இதுதான் காரணம் என்று முத்துவுக்கு தெரியும், இருந்து மனைவியிடம் சும்மா ஜன்னலில் இருந்து வந்து தூசியினால் அம்மாவுக்கு சுவாச பிரச்சனை என்று மழுப்பினான். மனைவியாக இருந்தாலும் தன் தவறை சிலர் ஒத்துக் கொள்வது இல்லையே.

நிரன்
11-12-2008, 06:17 PM
கதை மி்கவும் அருமையாக இருக்கிறது.... கதை இறுதியில்
ஒரு பெரும் பாசப்பினைப்பையும் இடையில் சில சோகத்தையும்
கலந்து ஒரு தாய்க்கும் மகனுக்கும் உள்ள பாசத்தை வெளிக் காட்டியுள்ளீா்கள். அதே வேளை கதையில் பிள்ளையின் மீது தாயின் அளவு கடந்த புரிந்துணர்வையும் உணர்த்துகிறது. மேலே நாரா அவர்களுக்கு புரியவில்லை என்ற வரிகள்... எனக்கும் புதிரைத்தான் போட்டது நீங்கள் தந்த விளக்கம்
என்னை தெளிவடைய வைத்து விட்டது

தொடருங்கள் மூா்த்தி அண்ணா......

Narathar
12-12-2008, 04:05 AM
நன்றி நாரதரே
முத்துவின் அம்மாவுக்கு இரும்பல் காலையில் இருந்து இருக்கு, பிள்ளை வந்ததும், அவள் சற்று மிகையாக இரும்பினால் (தன் பிள்ளை வந்து பார்க்க வேண்டும் என்ற ஏக்கத்தில்), இரவில் அம்மாவுக்கு இரும்பல் அதிகமானது. அப்பொழுது முத்து அவனை அறியாமல் தூக்கத்தில் சொல்லிய வார்த்தை, அம்மாவின் காதில் விழுந்துவிட்டது, அவள் தன்னுடைய பிள்ளையின் தூக்கத்தை கெடுக்க கூடாதுனு, தன்னுடைய இரும்பலை அடக்கிக் கொண்டாள், அதனால் அவளுக்கு சுவாச பிரச்சனை வந்து ஆஸ்பத்திரியில் சேர்க்கப்பட்டாள். இதுதான் காரணம் என்று முத்துவுக்கு தெரியும், இருந்து மனைவியிடம் சும்மா ஜன்னலில் இருந்து வந்து தூசியினால் அம்மாவுக்கு சுவாச பிரச்சனை என்று மழுப்பினான். மனைவியாக இருந்தாலும் தன் தவறை சிலர் ஒத்துக் கொள்வது இல்லையே.

அப்படித்தான் நானும் நினைத்தேன்!!! ஹீ ஹீ என்றாலும் உங்களுக்கு கதை புரிந்திருக்கின்றதா என்று டெஸ்ட் பன்னினேன்............

( எப்படீ......... நம்ம மீசையில மண் இல்லை )

ரங்கராஜன்
12-12-2008, 04:06 AM
ஐ ஐ உங்களுக்கு தான் மீசையே இல்லையே, நான் போட்டோவில் பார்த்தேனே

Narathar
16-12-2008, 06:21 PM
ஐ ஐ உங்களுக்கு தான் மீசையே இல்லையே, நான் போட்டோவில் பார்த்தேனே

அது ஒரு முகம் மட்டும்தான்.............:icon_rollout:
எனக்கு பல முகங்கள் இருக்கு........:icon_b:
தாடி மீசையுடன் மர்மயோகி கெட் அப் படம் தரட்டா........:mini023:
மீசை மட்டும் முருக்கிக்கொண்டு கட்டபொம்மன் படம் தரட்டா????:aetsch013:

ஹா ஹா ஹா................:lachen001:

சசிதரன்
22-12-2008, 01:59 PM
நல்ல சிறுகதை மூர்த்தி அவர்களே... தாய்ப்பாசம் உணர்த்தும் கரு.... வாழ்த்துக்கள்...

ஆதவா
22-12-2008, 02:50 PM
அருமையான கதை மூர்த்தி.. கதையின் இறுதிக் களனைத் தொட்டு ஆரம்பித்து, அப்படியே நினைவுப்படலங்களாகப் படர்த்தி இறுதியில் சுபம் போட்டு முடித்து நல்லதொரு திரைக்கதையம்சம் மிகுந்த கதை சொன்ன உனக்கு "ஓ!!!

நெருக்கம் என்பது பிரிவின் போது தான் தெரியும்... தன்னை விட்டு ஒரு சொந்தம் பிரியும் தருவாயில் இருக்கும்பொழுது பாசம் அதிகரிக்கும். தன்னையறியாமல் பீறிட்டு பொங்கும். அது மனக்கிடங்கு கிழித்து பொங்கா வெள்ளமாய் கண்களில் வடியும்.

வழக்கம் போலவே, கதை சொல்லும் பாதை, கதை செல்லும் பாதை, சொற்கள், இயல்பான உரையாடல்கள் என அனைத்தும் ஓகே!!!

சதியினைக் கடிதலும், தாயிடம் வடிதலும் தேடிச் சொல்லுவதில்லை ஆணுக்கு யாரும். நல்லதொரு கதையமைத்த மூர்த்தி (எ) தக்ஷிணா (எ) (தக்ஷிணாமூர்த்தி) (எ) 100-1 க்கு என் வாழ்த்துக்கள் :D

Keelai Naadaan
22-12-2008, 03:04 PM
கொஞ்ச நேரம் நோய்வாய்ப்பட்ட தாயின் அருகில் நிற்பதை போல் உணர்ந்தேன்....:icon_b::icon_b::icon_b:

minmini
22-12-2008, 04:15 PM
இந்தக்காலத்தில் இந்தளவு விட்டுக்கொடுத்தலுடனும் புர்ந்துணிர்ந்தலுடனும் வாழும் தாய்ப்பிள்ளை :fragend005:பாசம் மனதை நெகிழ வைத்தது
ஆனால் இந்தப்பாசம் எல்லாக் குடும்பங்களுக்கும் கிடைப்பதில்லேயே :rolleyes:
அருமை மூர்த்தி:icon_b::icon_b:

MURALINITHISH
29-12-2008, 09:39 AM
அவனுக்குள்ளும் இருக்கும் உடல் வேதனைகளையும் நேரமின்மையும் சொல்லி இருந்தாலும் தாய்க்கு தன் பிள்ளை மீது இருக்கும் பாசத்தையும் சொல்லிய கதை அருமை இருந்தாலும் எங்கும் பாருங்கள் மனைவியிடம் மட்டும் மறந்தும் தவறை ஏற்று கொள்ளும் ஆண் வர்க்கம் இங்கும்