PDA

View Full Version : மரணத்தின் வேதனை...



rshan4
16-05-2008, 07:16 PM
மரணத்தின் வேதனை...

மரணம் என்பது
மறக்கப் படவேண்டிய தொன்றாகும்
உள்ளத்தின் வேதனையை
ஒப்பாரியில் தான் காட்டமுடிகின்றது

கனவாகிப் போகும் இன்பங்கள் சில
நனவாக முன்பே காலன் இடும்
தூண்டிலில் இரையாகிப் போகும்
பொய்மை இது.

உறவுகளின் ஏக்கங்களும்
உன்னதமான அன்புக்கும்
முடிச்சுப் போட்டு
முற்றுப் புள்ளி வைக்கும்
மகத்தான கொடுமையிது….

நேற்று வரை உண்மை என வாழ்ந்து
இன்று பொய்மையாக போன பூதவுடல்
நாளை கல்லறையாக உறங்கிக்கிடக்கிறது.

மண்ணில் மட்டுமல்ல மனதிலும் கூடவே..

பாசமாய் உறவுகள் கூறி அழைத்த உம்மை
நேசமாய் மாட்டியுள்ளோம் - எம் மனதினில்
புகைப்படங்களாக இல்லை
புதைந்த நினைவுகளால்…

பூமாலை இடவில்லை
உம் புகைப்படங்களுக்கு
தினம் உள்ளே அழுகின்றோம்
தீராத பிரிவினால்.

வரம் வேண்டிக் கேக்கின்றோம்
மீண்டும் ஒருமுறை
எமக்காக பிறக்கவேண்டும்

கனவாகிப் போன காலம்
நனவாகிப் போக
இறைவனை மட்டும்
வேண்டுகின்றோம்

உமது ஆத்மா திருப்திக்காக.


-முகவன்-

ஓவியன்
17-05-2008, 01:50 AM
பலரது பெருமைகள் அவர்கள் இருக்கும் போது தெரிவதில்லை நமக்கு, அவர்கள் இல்லாமல் வெறுமையாக உறுத்தும் போதே உறைக்கின்றது....

சில இழப்புக்கள் தாங்க முடியாதவைதான், அவற்றைத் தாங்கிக் கொண்டு வாழ்வை ஜெயிக்கும் வல்லமையை அந்த ஆண்டவனிடமே வேண்டுவோம்.!!

அமரன்
17-05-2008, 10:08 AM
தலைப்பைப் பார்த்ததும் மரணம் பற்றிய பொதுவான கவிதை என நினைத்தேன். முழுவதும் படித்ததும் மறைந்த ஒருவருக்கு இரங்கலும், ஆத்ம திருப்திக்காக இறைஞ்சலும் கவிதையில்.. இழந்த ஒவ்வொருவக்கும் பொருந்தும் வகையில்..

உங்களுடன் பங்கெடுக்கின்றேன்..

இழப்புகளை நினைத்துவாறு இழப்பவைகளை அதிகரித்துக் கொள்ளக்கூடாது.. இழந்தவையை உரமாகக் கொண்டு செழிப்போம்.