PDA

View Full Version : வாழ்வெனும் பெரும்பாதி



ரிஷிசேது
12-08-2007, 04:00 PM
கண் திறக்க கூசி
திறந்த பக்கமெல்லாம்
பட்டாம் பூச்சிகள்
நட்சத்திரங்களையெல்லாம்
எண்ணிவிட்டு
பிறக்கும் சந்தேகம்-
நிலவுக்குள் பாட்டி புகுந்தவிதம்...

இடியும் மின்னலும்
எட்டாச் சூரியனும்
பாட்டி கதையில் வருவதேயில்லை
அம்மாவின் முந்தானைக்குள்
முகம் பதுக்கி
தொய்ந்தன கேள்விகள்

கேள்விகள் இல்லா அப்பா.
அழுமுன்னே கொடுத்திடும் அம்மா.
பயமில்லா பாட்டி கதைகள்.
தாத்தாவின் முதுகுச்சவாரி
முடிந்தது முதல் பாதி...

கூச்சம் தவிர்த்திருப்பேன்
மதங்கள் பாவமென்பேன்
(தீரா நோய்க்கும் மருந்தென்றால்
கடவுள் எங்கே?)

ஆயிரமாவது முறையாக
தோன்றிய பருவை கிள்ளிப் பார்ப்பேன்

திசைகளுக்கு விடுதலை
வானம் தொடும்தூரம்
எல்லைகளில்லா பயணம்....
எப்போது ஒழுங்காயிற்று என் மீசை?

முடியாத இரவு.
எழுப்பாமல் விடியும் காலை.
மாலை நேரத்து சிறு நடை.
நனைக்காத மழை.-
கவிதை
மற்றும் அவளாய் கழிந்ததென் இரண்டாம் பாதி-

கூச்சப்படும் மனைவி
தரை பரப்பிவிழும் சூரியன்
நாளை குழந்தைக்கு வாங்க வேண்டிய
நோட்டுப் புத்தகங்கள்- நீளும் பட்டியலில்
பண்டிகைகளும் புது நகைகளும்-பாதி
மீந்துபோனால்
அவளின் விருப்பப்படியே

அமையுமென் விருப்பங்கள்-
எங்கிருந்து வந்தது
அம்மாவின் நோய்
அப்பாவின் கண்ணாடி
அடிக்கடி உடைவது ஏன்?

அவசரக் காலையில்
தடுக்கிவிழும் குழந்தை
அக்கறையில்லாமல்
அடுக்களை புகும் மனைவி
இவைகளுக்கு நடுவே
அக்னி பிரவேசமாய்
அக்காளின் வருகை....

அலுவலகத்தில்.
பேருந்தில்.
ஆசை வீட்டில்
அல்லல் படுத்தும்
மூன்றாம் பாதி-

மூன்றாம் பிறை நெற்றி
கண்ணைத் தவிர்த்து எல்லாமே
என் ஜாடை
பேரனின் மூத்திர கரிப்பில்
என்ன சுவை?

பிஞ்சு கரம் பிடித்து கன்னகுழியில்
முத்தமிட சிரிக்கும் சிரிப்பு-
கோரிக்கையில்லா
பொழுதுகள்
பெரும்பாலும்
மெளன மொழி-

இடைவேளை விட்டு உணவு
திடீரென வளைந்த முதுகு
அடிக்கடி ஆடும் கழுத்து
இவை தவிர
நீளும் முட்டி வலியென
பிரச்சனைகள்-
மருந்துகளுக்கு சவாலாய்
தீர்ந்தும் தீரா நோய்கள்

ஏற்றுக் கொள்வதாயில்லை
என் கதைகளை
என் பேரன்-
ஏதேதோ பேசுகிறான்
நழுவி விழுகிறது
பல் போல காலம்-

இரவுகள் கொடுமை
பகலும் அதைவிட
கேட்காமல் வந்த முதுமை
எப்போது முடியும்
இப்பாதி?

ஆதவா
12-08-2007, 04:13 PM
ஒரு வாழ்க்கையை சொல்லியிருக்கிறீர்கள். மிக அழகாக.... கொஞ்சம் அதிகமாகவே.. கவிதை அருமை.

வாழ்த்துக்கள்...

அக்னி
12-08-2007, 05:20 PM
ஒரு பிறப்பின் ஆரம்பம்...
ஒரு மரணத்தின் எதிர்பார்ப்பு...

இரண்டு புள்ளிகளுக்குமிடையேயான,
வாழ்வின் படிமானங்கள்..,
யாவருக்கும், தொடக் கடினமே...

கடினம் என்று,
நழுவாமல்,
கனம் என்று,
நினையாமல்,
படிகளாய் நினைத்து ஏறினால்,
வாழ்வின் சிகரத்தில்,
கால் வைத்து,
உலகை செருக்கோடு,
நோக்கலாம்...

வாழ்த்துக்கள் ரிஷிகேது...
கவிதை கொஞ்சம் நீளமே... ஆனாலும், சுவையில் குறைவில்லை...

இலக்கியன்
13-08-2007, 08:22 AM
வாழ்க்கைக்கதை கூறும் வரிகள் மிகவும் நன்றாக உள்ளது

ஓவியன்
19-08-2007, 06:53 PM
ஒரு குருத்து காவோலையாகும் வரை வரிகளை வடித்த உங்களை மனதாரப் பாராட்டுகிறேன் ரிஷீ!

அக்னிப் பின்னூட்டமும் அழகு.............

இனியவள்
19-08-2007, 06:56 PM
முடிந்து விட்டதே கவி
என்ற ஏக்கப் பெருமூச்சு

வாழ்த்துக்கள் ரிஷி
ஆரம்பம் முதல்
முடிவு வரை அருமை

இளசு
19-08-2007, 09:11 PM
பல வரிகளும் பொருந்தாது
ஒருவரும் இருக்க முடியாது..

வாழ்க்கைச் சித்திரம் மிக நேர்த்தி!

எழுப்பாமல் விடியும் காலை..
எப்போது ஒழுங்காச்சு மீசை..
பல் போல் விழும் காலம்..
பகலும் இரவை விட கொடுமை..

நின்று யோசிக்க வைத்த வரிகள் பல..

என் பாராட்டுகள் பலப்பல.. ரிஷிசேது!

இளசு
19-08-2007, 09:13 PM
படிகளாய் நினைத்து ஏறினால்,
வாழ்வின் சிகரத்தில்,
கால் வைத்து,
உலகை செருக்கோடு,
நோக்கலாம்...

...

வாழ்க்கை மேலாண்மையின் முக்கியப் பாடம்..
படிக்கட்டாய் வாழ்வை உருவகப்படுத்திப் பார்ப்பது!

அற்புதம் அக்னி... அசந்துவிட்டேன்! பாராட்டுகள்!!

aren
20-08-2007, 12:22 AM
ஒரு வாழ்க்கையையே ஒரு சிறிய கவிதைமூலம் உணர்த்திவிட்டீர்கள். அருமை.

முதுமை − அதை நினைத்தாலே கொஞ்சம் பயம், சோகம் மனதை நெருடுகிறது. என்ன நடக்கும், எப்படி எதிர்கொள்வோம் போன்ற விஷயங்கள் மனதில்.

உங்கள் கவிதை அருமை ரிஷிகேது. பாராட்டுக்கள். தொடருங்கள்.

நன்றி வணக்கம்
ஆரென்