PDA

View Full Version : பார்வை



இனியவள்
27-06-2007, 06:09 AM
இரவுக்கும் பகலுக்கும்
இடையிலான
இளங்காலைப் பொழுது...
ஞானச் செருக்குடன்
வானம் நோக்கிய
பசும் புல்வெளிகள்
குணமகள் கோலமாய்
தலை குனிந்திருக்கின்றன...

புல்லின் நுனியில் பனித்துளி
சிலர் நினைக்கக் கூடும்
தென்றல் வந்து
தழுவல் கொண்டு
தந்த முத்தத்தின்
அடையாளமாய்
உறையாத உமிழ்நீரோ?
உழைப்பின் முடிவில்
சிந்திய வியர்வை துளியோ என்று!

யார் உணரக்கூடும்?
வலிக்குமென்று தெரியாமல்
வன்மமாய்
கால் பதித்து ஒருவன்
காயப்படுத்தியதால் வந்த
கண்ணீர் துளியே என்று

வெற்றுப் பார்வைக்கு
விளங்கிடுவதில்லை
உற்று நோக்கினாலே புரியும்
புல்லிற்க்கும் உயிருண்டு...
உணர்வுகள் தாங்கும்
ஓர் இதயமுண்டு

மயூ
27-06-2007, 06:31 AM
புல்லு பின்னால இப்படி ஒரு சோகமான ஸ்டோரி இருக்குன்னு எனக்கு இப்பத்தான் தெரிஞ்சுது!!!!

நல்ல கவிதை நண்பரே... தொடர்ந்து எழுதுங்க!!! மன்றத்தில் இருக்கும் மற்றவர்களின் கவிதையையும் வாசியுங்கோ.. நல்ல எதிர்காலம் உங்களுக்கு உள்ளது.!!!

இனியவள்
27-06-2007, 07:41 AM
புல்லு பின்னால இப்படி ஒரு சோகமான ஸ்டோரி இருக்குன்னு எனக்கு இப்பத்தான் தெரிஞ்சுது!!!!

நல்ல கவிதை நண்பரே... தொடர்ந்து எழுதுங்க!!! மன்றத்தில் இருக்கும் மற்றவர்களின் கவிதையையும் வாசியுங்கோ.. நல்ல எதிர்காலம் உங்களுக்கு உள்ளது.!!!

நன்றி மயூரேசன்...இம் மற்றவர்களின் கவிதைகளையும் வாசித்துக்கொண்டு இருக்கின்றேன்..நன்றி மயூரேசன்..

அக்னி
27-06-2007, 09:42 AM
புல்லின் கண்ணீர் வித்தியாசமான பார்வைதான்...

தென்றல் வந்து
தழுவல் கொண்டு
தந்த முத்தத்தின்
அடையாளமாய்
உறையாத உமிழ்நீரோ?
உழைப்பின் முடிவில்
சிந்திய வியர்வை துளியோ என்று!

இந்த வரிகளுக்குள் நிறைந்த கற்பனைச் செறிவு அருமை...

காயப்படுத்தியதால் வந்த
கண்ணீர் துளியே என்று

வித்தியாசமான நோக்கில் திருப்பப்படும் கவிதையும் கவர்ச்சி...

நன்றே ரசிப்பைத் தந்த கவிதை தந்த இனியவள் அவர்களுக்குப் பாராட்டுக்கள்...

lolluvathiyar
27-06-2007, 01:52 PM
புல்லுக்கு உனர்வு தந்தவனே
கஷ்டமாக இருந்தாலும் யாம், வளர்க்கும் மாடு அதை தானே சாப்பிட வேண்டும்

அமரன்
27-06-2007, 02:13 PM
சிறந்த கற்பனை. காலைவேளையையையும், புல்வெளியின் அழகையும் அழகாக வர்ணித்து தூங்கும் பனித்துளியை வைத்து இப்படியொரு கவிதை. இக்கவிதையில் மறைமுகக்கரு இருப்பதாக எனக்குப்படுகின்றது. புல்லை ஒரு பெண்ணாக நினைத்து ஏன் மனிதனாக நினைத்துப் பார்த்தால் உண்மை உறைக்கின்றது. புல்லை மிதிப்பதுபோல் எத்தனி மனிதர்கள் மற்றவர்கள் மனங்களை காயப்படுத்துகின்றார்கள். எனக்கென்னமோ இனியவள் புல்லினை வைத்து மனிதனைச்சாடுகின்றார் போல் இருக்கின்றது. பாராட்டுகள் இனியவள்.

கண்ணீர் துளியின்
பாரம் தாங்காது
வளைந்து நிற்கின்றதோ
மித்தவன் வாழும்
பாழும் உலகில்
நாமும் இருக்கிறோம்
என*நினைத்து
வெட்கித்தலைகுனிகிறதா
நீர்துளி தாங்கிய புல்